„Cały pontyfikat św. Jana Pawła II był jednym wielkim świadectwem, poprzez słowo i czyn, tej prawdy, że Chrystus stanowi najwyższy dla człowieka klucz, który pozwala mu odkryć to, co jest w nim nieredukowalne do świata” - mówił metropolita krakowski. Dodał, że ten klucz umożliwia człowiekowi zrozumienie samego siebie.

Abp Jędraszewski powiedział, że papież świadczył o Chrystusie jako kluczu do zrozumienia człowieka na niezliczonych areopagach i dodał, że szczególnie istotne wydają mu się cztery z nich.

Pierwszym areopagiem był Plac św. Piotra w dniu 22 października 1978 roku, kiedy to polski papież wygłosił homilię podczas Mszy św. inaugurującej swój pontyfikat. Apelował wówczas: „Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi. Dla Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bójcie się!”

Areopag II, to – jak ocenił metropolita krakowski - encyklika "Redemptor hominis" z 1979 r., w której Chrystus przedstawiony jest jako klucz dla każdego człowieka, aby mógł pojąć własne człowieczeństwo.

Trzecim areopagiem było przemówienie Jana Pawła II w siedzibie UNESCO w Paryżu, wygłoszone 2 czerwca 1980 r.. Papież wskazywał wówczas na fundamentalny związek Chrystusa z człowiekiem. Metropolita krakowski fragment przemówienia, w którym papież mówił m.in.: „Trzeba (…) człowieka po prostu miłować dlatego, że jest człowiekiem – trzeba wymagać dla niego miłości ze względu na szczególną godność, jaką posiada. Otóż ten zespół treści należy do samej istoty ewangelicznego orędzia Chrystusa i posłannictwa Kościoła, bez względu na wszystko, co w tej sprawie wypowiedziały krytyczne umysły oraz czego dokonały różne prądy niechętne religii w ogóle, a chrześcijaństwu w szczególności”.

Areopagiem czwartym określił abp Jędraszewski przeżywane przez ciężko chorego papieża nabożeństwo Drogi Krzyżowej 25 marca 2002. Było to, mówił metropolita krakowski „osobiste wchodzenie Jana Pawła II w paschalną tajemnicę śmierci i zmartwychwstania Chrystusa” – mówił metropolita krakowski dodając, że tego wieczoru Jan Paweł II przemawiał do całego świata, nie wypowiadając ani jednego słowa.

Z kolei ks. prof. Livio Melina, były rektor Papieskiego Instytutu Jana Pawła II dla Studiów nad Małżeństwem i Rodziną przy Uniwersytecie Laterańskim mówił o istocie miłości i odpowiedzialności w ujęciu Karola Wojtyły. Wskazywał na „prawo daru” czyli jedno z podstawowych sformułowań Jana Pawła II, który mówił, że miłość prawdziwa zakłada bezinteresowne ofiarowanie siebie - jako daru - drugiej osobie.

Temat „Tajemnica człowieka w tajemnicy Chrystusa” omawiał o. prof. José Granados z Hiszpanii, przywołując twórczość dramaturgiczną Karola Wojtyły.

Podczas sympozjum, które zakończy się w sobotę głos zabiorą m.in. kard. Peter Erdö - prymas Węgier, patriarcha Lizbony - kard. Manuel Clemente, biograf Jana Pawła II - George Weigel oraz ks. prof. Piotr Mazurkiewicz z UKSW.

Konferencja „Ku przyszłości z Janem Pawłem II” odbywa się z okazji 100. rocznicy urodzin Karola Wojtyły.

Organizatorem wydarzenia jest Duszpasterstwo Rodzin Archidiecezji Krakowskiej.

Sympozjum ma charakter online i jest międzynarodowe, a konferencje wygłoszą prelegenci z różnych kontynentów. Każda sesja będzie miała cztery wystąpienia. Pierwszy dzień poświęcony będzie antropologii, drugi rodzinie i społeczeństwu, trzeci natomiast życiu Kościoła i wiary.