Kościół nie jest korporacją

Lubię myśleć o Kościele jako o wiernym ludzie Bożym, świętym i grzesznym, ludzie powołanym i wezwanym mocą błogosławieństw. Żadna „zamknięta korporacja”. Jezus dla swojego Kościoła nie przyjął żadnego ze schematów politycznych swoich czasów: ani faryzeuszy, ani saduceuszy, ani esseńczyków, ani zelotów. Żadnej „zamkniętej korporacji”; po prostu podjął tradycję Izraela: „Będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem”. Lubię myśleć o Kościele jako o prostym i pokornym ludzie chodzącym w obecności Pana, wierny lud Boży. Po prostu wierny lud, a nawet „wierny święty lud Boży” w drodze, święty i grzeszny. I tym właśnie jest Kościół.

Wierny lud, wierny święty lud Boży, ma duszę, a ponieważ możemy mówić o duszy ludu, możemy mówić o hermeneutyce, o sposobie postrzegania rzeczywistości, o sumieniu. Nasz wierny lud ma świadomość swojej godności, chrzci swoje dzieci, dokonuje pochówków swoich zmarłych.

W wiernym świętym ludzie Bożym wiara jest przekazywana w dialekcie, i to na ogół w dialekcie kobiecym. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że Kościół jest matką i to kobiety najlepiej go odzwierciedlają, a Kościół jest kobietą, ale dlatego, że to kobiety umieją czekać, umieją odkrywać zasoby Kościoła, wiernego ludu. Kobieta świętego wiernego ludu Bożego jest odbiciem Kościoła.

Przemówienie podczas sesji synodalnej, 25 października 2023 r.