Reklama

Niedziela Małopolska

Imitacja szczęścia - świadectwo trzeźwości

– Momentem przełomowym były kolejne łzy mojej żony i czas spędzony na piciu, zamiast z bliskimi – dzieli się Łukasz Stanaszek, mąż i ojciec 4 dzieci (jedno w niebie), który od 5 lat żyje w trzeźwości.

[ TEMATY ]

świadectwo

Tarnów

diecezja tarnowska

Karol Porwich/Niedziela

W sierpniu Kościół katolicki w Polsce zachęca do abstynencji. Przez 30 dni chętne osoby odstawiają alkohol i zanoszą prośby do Boga w intencji ludzi uzależnionych i ich rodzin. O tym, jak wielką siłę ma modlitwa tysięcy wiernych, świadczą kolejne szczęśliwe historie zerwania z nałogiem. Łukasz Stanaszek z parafii Wielogłowy w diecezji tarnowskiej z czytelnikami Niedzieli Małopolskiej dzieli się swoim doświadczeniem wyzwolenia z sideł alkoholizmu. Jak podkreśla, nie osiągnąłby wolności, gdyby nie zacięta walka Boga o jego duszę, a także… małżeńska wierność i miłość jego żony.

Utrata kontroli

Jestem szczęśliwym mężem wspaniałej kobiety i tatą zaangażowanym w wychowanie dzieci. Ale nie zawsze tak było… Stosunkowo wcześnie, w wieku 17 lat, zacząłem pić alkohol. Temat był mi bliski, bo mój tata cierpiał na chorobę alkoholową. Moje picie trwało długi czas, a osiągając 26 lat, spadłem na największe dno. Pracowałem w firmie, w której wysyłano nas na delegacje – tam mój nałóg się potęgował. Kulminacja nastąpiła w 2014 r., jeszcze zanim skończyłem trzydziestkę.

Kiedy poczułem, że tracę kontrolę? Po każdorazowym przebudzeniu, kiedy nie pamiętałem, co się działo dzień wcześniej… Czułem, że przesadzam, że przestaję mieć kontrolę nad tym, ile piję i jak długo. Niestety to był czas, w którym siebie okłamywałem, nie chciałem się przyznać, że sprawy wymykają się z moich rąk.

Na początku sama obserwacja mojego stanu nie wystarczyła. Nie robiłem nic – bagatelizowałem swoje zachowanie, usprawiedliwiałem się i oszukiwałem. Jeżeli kac był nie do zniesienia – piłem więcej, by zagłuszyć ból. Temu wszystkiemu przyglądali się moi rodzice, to najpierw oni zauważyli, że nadużywam. Mój tata, który jest alkoholikiem, razem z mamą ostrzegali mnie, ale puszczałem to mimo uszu. Nie chciałem zmierzyć się z prawdą o sobie. W końcu i moja żona zaczęła zauważać, że coś jest ze mną nie tak. Potrafiłem przyjechać do domu z delegacji, do żony i córki, i zakrapiać każdy wieczór.

Reklama

Proces uzdrowienia

Moment przełomowy nastąpił na kolejnej imprezie. Wtedy uświadomiłem sobie, że przegrywam, tracę wszystko, co ma prawdziwą wartość. Sięgam po chwilową imitację szczęścia. Tym, co przekonało mnie do podjęcia zmian, były kolejne łzy mojej żony i czas spędzony na piciu, zamiast z bliskimi. Zacząłem od stwierdzenia, że jestem bezsilny wobec alkoholu i potrzebuję pomocy. Z racji choroby mojego taty wiedziałem gdzie i do kogo się udać.

Modliłem się o siłę dla siebie. Zacząłem chodzić na mitingi Anonimowych Alkoholików. Tam dostałem wsparcie, wskazówki. Największą pomocą okazał się Pan Bóg, który działał przez ludzi. Postawił na mojej drodze żonę, która mnie nie przekreśliła, co więcej wspiera mnie, jak najlepiej potrafi. Bóg przyprowadził do mojego życia totalnie obcych ludzi, którzy chcieli nieść mi pomoc. Pan dał mi mamę i tatę, którzy pomagają o każdej porze.

Co chciałbym przekazać osobom zmagającym się z uzależnieniem i ich bliskim? Pijącym chcę powiedzieć, żeby dali sobie szanse na prawdziwe, trzeźwe życie. Życie w prawdzie, a nie w ciągłym kłamstwie i strachu. Ich bliskich proszę, żeby kochali, szanowali uzależnionych członków rodziny i nie wysyłali ich na siłę na terapię, bo jeśli ci sami nie poproszą o pomoc, to na nic wysiłki rodziny. Są jednak organizacje, które pomagają rodzinom pijących, takie jak Al-Anon czy spotkania DDA. Warto się im przyjrzeć.

2022-08-24 13:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Jeż do samorządowców i parlamentarzystów: Miłość bliźniego jest najwspanialszą zasadą społeczną

[ TEMATY ]

bp Jeż

diecezja tarnowska

pomoc dla Ukrainy

#pomocdlaUkrainy

Ewa Biedroń

Bp Andrzej Jeż

Bp Andrzej Jeż

„Miłość bliźniego jest najwspanialszą zasadą społeczną, zdolną przezwyciężyć postawę bierności” – powiedział biskup tarnowski Andrzej Jeż podczas dnia skupienia dla samorządowców i parlamentarzystów diecezji tarnowskiej. Odbył się on w parafii w Dąbrowie Tarnowskiej. Gościem spotkania był dyrektor Sekcji Polskiej Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie, ks. dr hab. Waldemar Cisło, prof. UKSW.

Biskup tarnowski podkreślił w homilii, że odkąd rozpoczęła się wojna w Ukrainie świadectwo niesienia pomocy przez Polaków nabrało wyjątkowej skali.

CZYTAJ DALEJ

Białorusini walczący pod Bachmutem dla Radia Swoboda: rosyjskie szturmy trwają tam przez 13 godzin bez przerwy

2023-01-26 17:06

[ TEMATY ]

Białorusini

rosyjska agresja na Ukrainę

PAP/SERGEY KOZLOV

Walki w pobliżu atakowanego przez rosyjskie wojska Bachmutu, na wschodzie Ukrainy, cechują się niesłychaną intensywnością; szturmy wroga trwają przez 13 godzin bez przerwy - przyznali w czwartek białoruscy ochotnicy z pułku im. Konstantego Kalinowskiego w rozmowie z Radiem Swoboda.

"Rosjanie nieustannie rzucają do walki kolejnych ludzi i sprzęt wojskowy. Nigdy wcześniej nie widzieliśmy czegoś podobnego. (Wróg) ciągle przeprowadza rozpoznanie walką. Ludzie po prostu idą i strzelają, a w odpowiedzi otwiera się do nich ogień z artylerii, moździerzy - wszystkiego, co jest dostępne. (...) Rosyjskim żołnierzom do tego stopnia jest wszystko jedno, że nawet nie zabierają ciał (swoich poległych towarzyszy broni)" - opowiadali Białorusini walczący w szeregach ukraińskiej armii (https://tinyurl.com/452tvcrf).

CZYTAJ DALEJ

Anioł uratował moje dziecko

2023-01-26 21:07

[ TEMATY ]

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Mieliście może kiedyś taką sytuację, że coś (ktoś?) niespodziewanie was budzi? Dzięki temu nie zaspaliście do pracy czy na pociąg. A może dzięki tej niespodziewanej pobudce uniknęliście jakiejś tragicznej sytuacji, która mogła się wydarzyć?

Autorka poniższego świadectwa jest przekonana, że usłyszała we śnie głos anioła, który dał jej wyraźne i konkretne polecenie. Tak to po latach wspomina: „Było to kwietniu w 2003 r. – tuż przed Świętami Wielkanocnymi. Byłam wówczas w stanie błogosławionym i w nocy, zupełnie niespodziewanie, usłyszałam wyraźny wewnętrzny głos: „Jutro idź do lekarza!”. Ten głos był stanowczy, a jednocześnie subtelny. Nigdy wcześniej takiego w swym życiu nie słyszałam. Zaraz się przebudziłam, choć właściwie to nie czułam, żebym spała. To było dla mnie coś wyjątkowego i jednocześnie zaskakującego. Nawet się wówczas zastanowiłam: co to było? O co chodzi!? Było to we wtorek, tuż po północy. Pamiętam wyraźnie, bo tego właśnie dnia (raz w tygodniu) przyjmowała moja lekarka. To też mnie później utwierdziło, że ten niezwykły głos był głosem mojego Anioła Stróża, który – jak wkrótce miało się okazać – w nocy po prostu mnie ostrzegł, nakazując mi wizytę u lekarza...

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję