Relikwie wniósł w procesji o. Innocenty Kiełbasiewicz OFM razem z proboszczem ks. Witoldem Grzombą i emerytem ks. Jerzym Horzelą. Franciszkanin z parafii św. Sarkandra w Górkach Wielkich w kazaniu rozważał wokół hasła „Deus vult”, co znaczy: „Bóg tak chce”.
– Bóg chce pokoju, sprawiedliwości i miłosierdzia. Bóg chce, żebyśmy byli ochrzczeni i przepełnieni miłością – mówił. Przy tej okazji zachęcał wiernych do wstąpienia do III Zakonu Franciszkańskiego.
– W program życia św. Franciszka wpisuje się chociażby wejście we wspólnotę z potrzebującymi. Tyle ich mamy teraz. Coraz więcej będzie przychodzić do nas potrzebujących. W programie tym jest zawarta również modlitwa osobista, wewnętrzna, ale i w kościołach, prostymi słowami, a także korzystanie z sakramentów i poszukiwanie nowych braci i sióstr, których Pan Bóg stale nam daje. I wreszcie poszukiwanie jedności z Ojcem Świętym. To wszystko składa się na program życia franciszkańskiego – podkreślił.
Zauważył, że III Zakon św. Franciszka jest małą wspólnotą, która chce słuchać słowo Boże i głosić je, czynić dobro i wprowadzać pokój. – We wspólnocie chcemy być dla siebie braćmi i siostrami, chcemy wzajemnie się wspierać i wzajemnie sobie służyć – wyjaśnił. Przy tym dodał, że również o. Kolbe, jako zakonnik, dokonywał wielkich rzeczy, słuchając, czego chce Bóg.
Na koniec Mszy św. wystawiono Najświętszy Sakrament i pomodlono się przez wstawiennictwo św. Maksymiliana.
Do kościoła dominikanów w Wiedniu przywieziono 9 lipca ciało bł. Piotra Jerzego Frassatiego. W orędziu na tegoroczny Światowy Dzień Młodzieży Franciszek wskazał zmarłego w 1925 r. w wieku 24 lat członka trzeciego zakonu dominikańskiego jako przykład zaangażowania w dzieła miłosierdzia.
4 lipca wieczorem, w liturgiczne wspomnienie tego młodego świeckiego katolika, beatyfikowanego przez św. Jana Pawła II 20 maja 1990, jego relikwie opuściły katedrę w Turynie, aby przez włoskie i austriackie Alpy, Wiedeń i Bratysławę dotrzeć 11 bm. do Polski.
Jaki był Leon XIV, zanim został papieżem? Ks. Żelazny z PKWP opowiada o współpracy z bp. Robertem Prevostem
2026-09-13 18:31
Vatican News
Vatican Media
Spotkanie papieża Leona XIV na spotkaniu asystentów kościelnych Pomocy Kościołowi w Potrzebie
Pomoc Kościołowi w Potrzebie wspierała projekty obecnego Papieża jeszcze w czasie, gdy Robert Prevost był biskupem Chiclayo w Peru. „Mamy trochę doświadczenia w pracy z papieżem Leonem” – mówi Vatican News ks. Jan Żelazny, dyrektor Sekcji Polskiej Pomocy Kościołowi w Potrzebie. Jak dodaje, dziś ta współpraca jest kontynuowana w nowej formie.
Sumie odpustowej przewodniczył bp. Stanisław Jamrozem z Przemyśla. Wśród koncelebransów był ks. Bogdan Kadłuczka, misjonarz saletyn pochodzący z parafii, który w tym roku obchodzi 40-lecie święceń kapłańskich. Powrót po latach do wspólnoty, z której wyrósł, stał się okazją do spojrzenia na kapłańskie powołanie, jako na jeden z owoców życia parafii. Czterdzieści lat posługi jubilata wpisało się tym samym w dziękczynienie wspólnoty obchodzącej własne dwudziestolecie. Do dwóch jubileuszy dołączyło wydarzenie, na które parafianie czekali od wielu miesięcy - poświęcenie i wybudzenie organów. To zaczerpnięte z tradycji organowej określenie momentu, w którym po poświęceniu instrument po raz pierwszy rozbrzmiewa w świątyni. Obrzędu poświęcenia dokonał bp Stanisław Jamrozek, a następnie głos organów po raz pierwszy towarzyszył sprawowanej liturgii. Instrument posiada 18 głosów i został zbudowany przez niemiecką firmę Weigle. Wcześniej znajdował się w Waldkirch w Niemczech, skąd został sprowadzony do Rzeszowa. Nie było to jednak jedynie przeniesienie gotowego instrumentu z jednej świątyni do drugiej. Organy zostały poddane translokacji, przebudowie oraz gruntownemu remontowi, tak aby mogły znaleźć swoje nowe miejsce w przestrzeni kościoła i jak najlepiej służyć sprawowanej w nim liturgii. Wybudzenie organów nie było więc jedynie symbolicznym zakończeniem dużego przedsięwzięcia technicznego. Przede wszystkim oznaczało oddanie instrumentu na służbę liturgii i modlitwy wspólnoty.Do takiego rozumienia otrzymanych darów nawiązał w homilii bp Stanisław Jamrozek. Dwudziestolecie istnienia parafii trzeba odczytywać nie tylko jako zamknięty rozdział historii, ale przede wszystkim jako fundament dalszego budowania wspólnoty. Przez dwie dekady zmieniało się otoczenie, powstawała świątynia, rozwijało się duszpasterstwo, a kolejne pokolenia wiernych odnajdywały tutaj swoje miejsce. Za materialnym i duszpasterskim kształtem parafii stoją jednak konkretni ludzie – ich modlitwa, praca, ofiarność oraz poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro. Jubileusz stał się więc okazją nie tylko do wdzięczności za to, co udało się przez te lata stworzyć, ale również do przypomnienia, że parafia pozostaje żywa wtedy, gdy tworzą ją ludzie gotowi angażować swoją wiarę, czas i talenty.
Tegoroczny odpust połączył w sobie trzy ważne wydarzenia w zyciu Parafii. Każde z nich na swój sposób przypominało, że dary otrzymane od Boga dojrzewają przez lata, przynoszą owoce i mogą służyć kolejnym pokoleniom.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
