Reklama

Wiara

3 powody, dla których warto zainteresować się Ewangelią [część 2]

Dlaczego Ewangelia jest tak superważna? Dlaczego warto się zająć tym tematem? To jest prawie tak samo jak z miłością. Ludzie się żenią i wychodzą za mąż, niektórzy nawet po kilka razy, a ciągle o tej miłości piszą, mówią i jakoś ten temat jest niewyczerpany. Ja przedstawię teraz 3 powody, dla których warto zająć się Ewangelią.

[ TEMATY ]

Pismo Święte

Ewangelia

Karol Porwich/Niedziela

Powód 2

Ewangelia realnie zmienia ludzi

Niesamowite jest to, że ludzie, kiedy czytają Ewangelię – i mamy na to wiele świadectw – nawracają się, zmieniają swoje życie. Taki choćby św. Antoni Pustelnik, który żył ponad 100 lat, na przełomie III i IV wieku (szok, jak długo ludzie wtedy żyli; może to dlatego, że mało jadł?). Kiedy św. Antoni Pustelnik był młodzieńcem, wszedł któregoś dnia do kościoła. I co się w tym kościele wydarzyło?

LUDZIE, KIEDY CZYTAJĄ EWANGELIĘ – I MAMY NA TO WIELE ŚWIADECTW – NAWRACAJĄ SIĘ, ZMIENIAJĄ SWOJE ŻYCIE.

Wiemy to z opisu księdza Piotra Skargi, znanego nam w Polsce autora Żywotów świętych pańskich:

Czasu jednego wszedłszy do kościoła, usłyszał oną Ewangelię o bogatym młodzieńcu: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, a sprzedaj wszystko, co masz i daj ubogim, a będziesz miał skarb w Niebie”. Słowa te tak przyjął jakoby je do niego samego Pan Jezus właśnie przemówił. Poleciwszy więc siostrę przyjaciołom, majętność swą wszystką ubogim rozdał i rozpoczął żywot pustelniczy.

Facet wchodzi do kościoła, słyszy zdanie: „Idź, sprzedaj wszystko, co masz” i… sprzedaje. A potem zamyka się w grobowcu na 18 lat. Po 18 latach prosi, żeby go otworzyli, i mówi, że już znalazł drogę życia. Szok!

Podziel się cytatem

Reklama

Inny przykład – Pascal, człowiek uczony, matematyk, niesamowity mózg XVII wieku. Kiedy 23 listopada 1654 roku czytał Ewangelię Jana, stało się coś, co sam Pascal określi momentem najbardziej wpływającym na jego życie. Na pergaminowej kartce zapisał takie słowa: „Ogień, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg Jakuba. Nie filozofów i uczonych. Pewność, pewność. Uczucie. Radość. Pokój. Twój Bóg będzie moim Bogiem. Zapomnienie świata i wszystkiego prócz Boga. Ten tylko Go znajdzie, kto pójdzie drogą wskazaną w Ewangelii”.

Antoni Pustelnik i Pascal to tylko dwa przykłady ludzi, którzy nawrócili się pod wpływem Ewangelii, ale takich przykładów na pewno może być więcej – zarówno spektakularnych nawróceń, jak i takiego codziennego życia z Panem Jezusem. Tak jak tej gospodyni i kucharki z Nowej Wsi. Lata 90. ubiegłego wieku, jestem na rekolekcjach z chorymi, rozmawiamy na temat Pisma Świętego, a ona mówi:

„Proszę księdza, ja to mam taki układ z Panem Jezusem, że zanim pójdę spać, to codziennie się Go pytam, co On chce mi powiedzieć na dobranoc. I otwieram Ewangelię, gdzie mi się otworzy, co mi Pan Jezus powie na dobranoc”.

Podziel się cytatem

Reklama

Oczywiście, miejmy nadzieję, że czyta to roztropnie. Wiele osób pewnie zna ten przykład, jak to ktoś pomodlił się: „Panie Boże, daj mi, proszę, jakieś słowo”, otworzył Pismo Święte na chybił trafił i przeczytał, że Judasz poszedł i powiesił się (por. Mt 27,5). Zdegustowany otworzył znowu Ewangelię: „Co masz czynić, czyń prędzej” (por. J 13,27). Zdziwiony, o co chodzi, otworzył ponownie Ewangelię i tym razem trafił na słowa z Łukasza: „Idź, i ty czyń podobnie” (Łk 10,37). Trzeba uważać.

Artykuł zawiera fragment z książki ks. Wojciecha Węgrzyniaka "Najbardziej praktyczna książka świata". wyd. RTCK. Zobacz więcej: Zobacz

2021-10-05 12:33

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Symbolika złota

Niedziela legnicka 42/2012, str. 6

[ TEMATY ]

Biblia

Pismo Święte

złoto

Quentin Metsys, fragment obrazu "Bankier żoną"

Złoto - to symbol bogactwa ziemskiego (Hi 22, 24: Gdy złoto jak proch ocenisz, a Ofir jak piasek rzeczny; Iz 2, 7: Kraj jego pełen jest srebra i złota, a skarby jego są niezliczone. Kraj jego pełen jest koni, a wozy jego nieprzeliczone; Mt 10, 9: Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów; Dz 3, 6: »Nie mam srebra ani złota - powiedział Piotr - ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!«; Dz 20, 33 - Paweł wyznaje: Nie pożądałem srebra ani złota, ani szaty niczyjej; Ap 18, 12 - opłakując zagładę Babilonu czytamy: A kupcy ziemi płaczą i żalą się nad nią, bo ich towaru nikt już nie kupuje: towaru - złota i srebra, drogiego kamienia i pereł, bisioru i purpury, jedwabiu i szkarłatu, wszelkiego drewna tujowego i przedmiotów z kości słoniowej, wszelkich przedmiotów z drogocennego drewna, spiżu, żelaza, marmuru).
Oprócz zewnętrznego i materialnego podejścia Pismo Święte używa pojęcia złota do obrazowych porównań z dobrami duchowymi. Nawet najszlachetniejsze złoto jest mało warte w porównaniu z Bożą mądrością (Prz 3, 14 - bo lepiej ją posiąść niż srebro, ją raczej nabyć niż złoto; Prz 8, 10-11, 19: Nabądźcie moją naukę - nie srebro, raczej wiedzę - niż złoto najczystsze; bo mądrość cenniejsza od pereł i żaden klejnot nie jest jej równy. Mój owoc cenniejszy niż złoto, a plony niż srebro najczystsze). Nawet najpiękniejsze złoto jest mało warte w porównaniu z Prawem Pańskim (Ps 119, 72), rozumnymi wargami (Prz 20, 15: Jest złoto i obfitość pereł, lecz wargi rozumne - to rzecz drogocenna), uznaniem (Prz 22, 1: Lepszy szacunek niż wielkie bogactwo, lepsze uznanie niż srebro i złoto; wiarą chrześcijan (1 P 1, 7: Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa, i drogocenną zbawczą Krwią Chrystusa; 1P 1, 18-19: Wiecie bowiem, że z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostali wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, 19. ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy). W znaczeniu metaforycznym złoto symbolizuje duchowe bogactwo (Ap 3, 18).
Choć jest w pewien sposób niezniszczalne i nie podlega normalnemu procesowi zepsucia, człowiek nie powinien pokładać w nim nadziei, ponieważ może stać się pobudką do grzechu (Ez 7, 19: Srebro swoje porzucą na ulice, a złoto ich upodobni się do nieczystości. »Ich srebro i złoto nie zbawi ich w dzień gniewu Pana«. Głodu swojego tym nie nasycą, ani nie napełnią swych wnętrzności, ponieważ były dla nich pobudką do grzechu). I co smutne, ostatecznie złoto na nic się nie przydaje (1Tm 6, 9: A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie). Apostoł Jakub, aby ukazać marność ziemskiego bogactwa, mówi nawet o rdzy złota (Jk 5, 3: złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby).
Niemniej jednak Biblia podkreśla jego wartość jako daru, skoro jeden z królów przynosi je nowo narodzonemu Jezusowi (Mt 2, 11: Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę); starcy noszą złote korony. Ponadto apokaliptyczni Starcy mają nim przyozdobione głowy (Ap 4, 4: Dokoła tronu - dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech siedzących Starców, odzianych w białe szaty, a na ich głowach złote wieńce). Z drugiej strony św. Paweł wymienia złoto wśród tych metali szlachetnych, które przetrwają próbę ognia na sądzie (1 Kor 3, 12: I tak jak ktoś na tym fundamencie buduje: ze złota, ze srebra, z drogich kamieni, z drzewa, z trawy lub ze słomy).
Podsumowując omawiany temat, możemy stwierdzić, że ze wszystkich rzeczy stworzonych i nieożywionych, jakie Stwórca zostawił nam od początku stworzenia do dyspozycji, najwartościowsze jest właśnie złoto. Co ciekawe Księga Apokalipsy mówi nam, że w nowej Jerozolimie będzie złoto przeźroczyste jak szkło. Ale będzie. Sami doświadczamy tego, że w pewien sposób nie ulega ono procesowi zepsucia. To tak, jakby charakteryzowała je niezniszczalność, jakaś nieśmiertelność, niemniej jednak nie do końca warta zachodu (Dz 17, 29: Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka). (1 P 1, 7: Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa; 3, 3-4: Ich ozdobą niech będzie nie to, co zewnętrzne: uczesanie włosów i złote pierścienie ani strojenie się w suknie, ale wnętrze serca człowieka o nienaruszalnym spokoju i łagodności ducha, który jest tak cenny wobec Boga; Jk 5, 3: złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby). Bóg, jak złotnik, będzie kiedyś osobiście na sądzie przetapiać i oczyszczać złoto (Ml 3, 2n: Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe).
Na zakończenie posłuchajmy natchnionego autora Apokalipsy, aby wartość wiary okazała się cenniejsza od zniszczalnego złota (Ap 3, 18 - Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu oczyszczonego, abyś się wzbogacił i białe szaty, abyś się oblókł, a nie ujawniła się haniebna twa nagość, i balsamu do namaszczenia twych oczu, byś widział; 1 P 1, 7 - To my jesteśmy najcenniejszym złotem dla Pana).

CZYTAJ DALEJ

Komunikat o nominacji biskupa pomocniczego diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

2022-07-01 17:23

Marian Sztajner/Niedziela.pl

Komunikat o nominacji biskupa pomocniczego diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

Drodzy Diecezjanie,

CZYTAJ DALEJ

Duszniki – Zdrój. Wprowadzenie relikwii Św. Teresy Benedykty od Krzyża

2022-07-02 20:53

[ TEMATY ]

Edyta Stein

św. Teresa Benedykta od Krzyża

Duszniki ‑ Zdrój

ks. Mirosław Benedyk

Kapłani wraz wiernymi i relikwiami św. Teresy Benedykty od Krzyża

Kapłani wraz wiernymi i relikwiami św. Teresy Benedykty od Krzyża

Obchodzony w kurorcie Rok Edyty Stein to czas wielu inicjatyw naukowych i kulturalnych, stanowiących okazję do spotkania z patronką Europy.

W dniach od 1 do 2 lipca w Dusznikach miała miejsce konferencja naukowa poświęcona pamięci wielkiej filozof i zarazem wielkiej mistyczce naszego stulecia. Gościem specjalnym był o. Szczepan Praśkiewicz karmelita bosy, teolog i publicysta, Relator Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie, który nie tylko wygłosił okolicznościową konferencję, ale i 2 lipca wprowadził relikwie świętej do miejscowego kościoła św. Ap. Piotra i Pawła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję