Rabinat dla kobiet

Religija w Rossii opisuje przypadek pewnej kobiety. Wychowana w tradycyjnej rodzinie żydowskiej, wyszła za mąż z posłuszeństwa wobec rodziców, urodziła córkę. Kolejnych ciąż nie mogła już donosić. Ciekawa świata, zapragnęła kontynuować naukę. Lecz jej mąż o nauce nie chciał nawet słyszeć. Wtedy, wbrew woli obu rodzin, "zerwała małżeńskie kajdany", przez długi czas zmieniała prace, żeby utrzymać się wraz z córką i "... Bóg doprowadził ją do wspólnoty postępowej synagogi", gdzie została rabinem. "Postępowy judaizm - jak pisze Karina Mnasowa - uważa kobietę za równą mężczyźnie we wszystkich dziedzinach. W naszych czasach kobiety zostają sędziami, głowami rządów, pracują w różnych sferach zawodowych i winny zajmować w judaizmie to miejsce, które odpowiada ich zainteresowaniom i zdolnościom.Tak uważają reformiści. W postępowej synagodze kobiety nie są oddzielone od mężczyzn: modlą się wspólnie, kobieta może być liderem wspólnoty, pełnić obowiązki rabina lub kantora i każdą inną funkcję. Na terytorium byłego ZSRR, Wspólnoty Niezależnych Państw, jako rabini pracują już cztery kobiety i - jak wieść niesie - owocnie" (http://religion.russ.ru/ideas) .

Biskupstwa pożądanie

Synod Generalny Szkockiego Kościoła Anglikańskiego w Edynburgu usunął ze swych kanonów wszystkie odniesienia do przynależności płciowej jako kryterium instalacji w biskupstwie. Tym samym Szkocki Kościół Episkopalny będzie w najbliższej przyszłości konsekrować na swoich biskupów kobiety.
Wielce Wielebny Bruce Cameron, Prymas Kościoła Szkocji, powiedział, że nadszedł czas, żeby przeprowadzić te zmiany. Natomiast kościelny "tradycjonalista" z nurtu Obrony Wiary Szkotów - Michael Grant powiedział: "Apostołowie byli mężczyznami. Kobiety-kapłanki to jedna sprawa, ale biskupi mają większy wpływ na nasz Kościół. ( ...) Nie zaakceptujemy kobiet-biskupów. Zatem żaden kapłan, którego ona wyświęci, i żadne dziecko, które wybierzmuje, nie będzie mieć ważnego sakramentu. Jeżeli to się stanie, wielu ludzi odejdzie".
W 1994 r. Kościół Szkocji zgodził się na prezbiterat kobiet. W dwa lata później uczynił to Kościół anglikański w Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie, Polinezji i Nowej Zelandii. Za episkopatem kobiet głosował Kościół Irlandii, lecz wybory nie udały się. Zmianę tę popiera wszystkich siedmiu biskupów wraz ze swymi diecezjami.
Kościół Anglii oświadczył, że będzie wnikliwie śledził rozwój sytuacji w Szkocji. Rzecznik prasowy powiedział: "Każda prowincja we Wspólnocie anglikańskiej na świecie jest autonomiczna i podejmuje decyzje w najróżnorodniejszych sprawach na swój rachunek, ale ponieważ jest to wspólnota, każde działanie jednych wspólnot spotyka się z dużym zainteresowaniem drugich i wpływa na nie" (http://www.timesonline.co.uk) .

Trzeba rozmawiać

Przed złożeniem swego urzędu Prymas Kościoła anglikańskiego, arcybiskup Canterbury - dr Carrey poprosił o audiencję Ojca Świętego. Wspominając jedenaście lat pracy dr. Carreya jako arcybiskupa Canterbury, Jan Paweł II stwierdził: "Uznając przeszkody, które nas oddzielają od pełnej jedności, postanowiliśmy konsultować się w sprawie rozwoju stosunków między Wspólnotą anglikańską a Kościołem katolickim". Papież podkreślił: "W ciągu ostatnich miesięcy zaczęliśmy dostrzegać owoce tego ducha wytrwałości dzięki utworzeniu Nowej Międzynarodowej Anglikańsko-Katolickiej Komisji dla Jedności i Misji, ażeby kontynuowała zadania Międzynarodowej Anglikańsko-Katolickiej Komisji Teologicznej.
Gdy zastanawiamy się nad niebezpieczeństwami i wyzwaniami, przed którymi stoi współczesny świat, musimy odczuwać pilną potrzebę współpracy na rzecz sprawiedliwości i pokoju. Wiem, że Wasza Łaskawość był bardzo aktywny w próbach podtrzymywania dialogu w Ziemi Świętej, skupiając razem chrześcijan, żydów i muzułmanów w poszukiwaniu trwałego rozwiązania. Oby wszystkie Jego inicjatywy na rzecz sprawiedliwego pokoju spotkały się z poparciem i wnosiły nadzieję pośród walk i cierpienia" (http://www.vatican.va).