W sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie odbywają się rekolekcje KAMUZO, czyli Kurs Animatorów Muzycznych Oazy (31 stycznia – 9 lutego).
KAMUZO to rekolekcje Ruchu Światło-Życie, które przygotowują do muzycznego zaangażowania we wspólnocie Kościoła. Ich celem jest pogłębienie życia wewnętrznego poprzez formację liturgiczną, modlitewną oraz kształcenie muzycznych umiejętności i pogłębianie wrażliwości muzycznej.
– Są to rekolekcje podczas, których przez muzykę chcemy prowadzić ich uczestników do Pana Boga, ale też uczyć ich w jaki sposób mogą muzyką posługiwać wobec swoich wspólnot oazowych czy parafialnych, robiąc to dobrze zgodnie z przepisami liturgicznymi – mówi ks. Łukasz Parniewski, moderator Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej.
W rekolekcjach bierze udział 37 uczestników, zaś ich tematyka nawiązuje do obecnego roku duszpasterskiego w Polsce, który jest poświęcony Eucharystii.
– Jest to moje siódme KAMUZO, natomiast po raz trzeci przyjechałam na rekolekcje jako animatorka. Pomimo tego, że obecnie trwa u mnie sesja, to nie wyobrażam sobie spędzić ferie nie będąc przede wszystkim u Matki Cierpliwie Słuchającej, ale też bez modlitwy śpiewem i tego poczucia wspólnoty – mówi Dominika Majka z parafii św. Józefa Oblubieńca w Zielonej Górze, która obecnie studiuje we Wrocławiu.
W rekolekcyjnym programie przewidziana jest codzienna Eucharystia, modlitwa Liturgią Godzin, spotkania w małych grupach animatorskich oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.
W sanktuarium Pani Cierpliwie Słuchającej od 21 stycznia trwa Kamuzo, czyli rekolekcje diecezjalnej diakonii muzycznej Ruchu Światło-Życie. 26 stycznia dojechali pierwsi uczestnicy tegorocznego ORAMuz.
Kamuzo (Kurs Animatorów Muzycznych Oazy) to rekolekcje skierowane przede wszystkim do młodzieży licealnej i studentów. Natomiast ORAMuz (Oaza Rekolekcyjne Animatorów Muzycznych) to propozycja dla osób pracujących, małżeństw i rodzin, czyli tych, którzy nie mogą pozwolić sobie na dłuższy urlop. Oba typy rekolekcji przygotowują do posługi muzycznej w parafiach i wspólnotach, także podczas różnych wyjazdów. Uczestnicy ćwiczą dykcję i emisję głosu, mają możliwość nauki gry na gitarze i oczywiście poznają pieśni, zarówno nowe, jak i tradycyjne.
Iz 42,1-7 otwiera pierwszą pieśń o Słudze Pana. Tekst pochodzi z części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim i z obietnicą odnowy. Sługa (ʿeḇeḏ) zostaje ukazany jako wybrany, w którym Bóg ma upodobanie. Duch (rûaḥ) spoczywa na nim, więc misja ma źródło w Bogu. Zadanie brzmi: przynieść narodom mišpāt. To słowo oznacza sprawiedliwy wyrok i porządek życia, w którym najsłabszy nie ginie. Sługa nie zdobywa posłuchu krzykiem. Wchodzi w przestrzeń ludzkiej kruchości. „Trzcina nadłamana” była materiałem kruchym. Służyła jako miara, flet i przyrząd do pisania, a uszkodzona traciła wartość. „Knot o nikłym płomyku” to lniany knot oliwnej lampy, który dymi i gaśnie. Oba obrazy mówią o człowieku zranionym i o wspólnocie bliskiej zgaśnięcia. Bóg zapowiada, że Sługa nie dopełni zniszczenia. Podtrzyma resztkę życia i doprowadzi do prawdy. Potem Bóg mówi: powołałem cię w sprawiedliwości, ująłem cię za rękę, ustanowiłem cię jako berît dla ludu i jako światło dla narodów. Celem jest: otworzyć oczy niewidomym, wyprowadzić więźniów z zamknięcia. W tle stoi doświadczenie wygnania i utraty wolności. Hieronim zauważa, że Mateusz cytuje tę pieśń inaczej niż Septuaginta i tłumaczy to sięgnięciem po sens hebrajskiego tekstu. Wskazuje, że w przekładzie greckim pojawiają się „Jakub” i „Izrael”, których w hebrajskim Iz 42,1 nie ma. Teodoret z Cyru łączy tytuł „sługa” z człowieczeństwem Chrystusa i wyjaśnia, że „otrzymanie Ducha” ukazuje Go jako wzór dla wierzących. W jego komentarzu łagodność Sługi widać w słowach Jezusa wypowiedzianych po policzku: wskazanie prawdy bez odwetu.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Słowa Jezusa: „Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” to nie tylko cytat z psalmu, ale krzyk serca, który zna każdy człowiek. To moment, w którym nawet Syn doświadcza ciszy Ojca. Nie oznacza to jednak braku Boga, lecz wejście w najgłębszą ludzką ciemność. Jezus nie ucieka od tego doświadczenia – przyjmuje je, aby być blisko każdego, kto czuje się zagubiony, odrzucony czy samotny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
