Reklama

Osjaków

- Radosne Alleluja!

Niedziela częstochowska 15/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Osjaków - malownicza wieś położona nad Wartą. Gmina, w której dialog i współpraca pomiędzy „panem, wójtem i plebanem” przynosi pozytywne efekty. Tutaj, w Publicznym Gimnazjum, w cieniu parafialnego kościoła pw. św. Kazimierza, chyba jako pierwsze w archidiecezji częstochowskiej rozbrzmiewało tegoroczne radosne „Alleluja!”. Od 5 lat, w poniedziałek poprzedzający Święta Wielkanocne, młodzież klas drugich wraz z nauczycielami i duszpasterzami przygotowuje okolicznościowy program religijny, połączony z dekoracją stołu wielkanocnego, symbolicznym poświęceniem pokarmów i podzieleniem się jajkiem. Tegoroczne przedstawienie biblijne pt. Zbawienie przyszło przez Krzyż przygotowano pod kierunkiem Walentyny Traczewskiej, Henryki Wejner, Heleny Stolarczyk, z konsultacją ks. Grzegorza Szatkowskiego i doskonałą oprawą muzyczną Ewy Drewicz. Młodzi aktorzy swoim śpiewem, recytacją i interpretacją tekstu dali świadectwo dojrzałości chrześcijańskiej, wykazując, że Szkoła, do której uczęszczają nie tylko uczy, lecz wychowuje do wierności Bogu i Ojczyźnie. W swoim programie młodzież przedstawiła prawdę zapisaną na kartach Ewangelii, kontemplowała życie Chrystusa oraz wartość cierpienia i przebaczenia. Szczególnie wymownie brzmiały wypowiedziane przez młodych aktorów słowa: „Ty odżywasz, Panie, nie samotnie, ale powstajesz z martwych wielokrotnie, na każdym miejscu i codziennie, niosąc nadzieję na lepszą przyszłość, dając siły do zmagania się z wątpliwościami i zwątpieniami”.
Przygotowania do Misterium trwały od września, wyzwalając wielkie zaangażowanie młodzieży, nauczycieli i rodziców. Godną podkreślenia jest ścisła współpraca rodziców z wychowawcami i Dyrekcją Szkoły. Tutejsza społeczność doskonale rozumie, że wychowanie młodego pokolenia stanowi najpewniejszy kapitał, który będzie procentował dla środowiska, rodziny i kraju.
Gośćmi uroczystości byli m.in. bp Jan Wątroba, wizytator łódzkiego kuratorium Kazimiera Szmil, wójt gminy Władysław Kowaliński, proboszcz parafii ks. kan. Stanisław Mrówka, dyrektorzy sąsiednich szkół, duchowieństwo oraz rodzice uczniów. Klimat wspólnoty szkolnej doskonale oddały słowa Ojca Świętego Jana Pawła II skierowane do młodzieży, które podczas powitania zacytowała dyrektor Gimnazjum Halina Bator: „Nie lękajcie się, niech radość Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego będzie Waszą siłą”. Z kolei bp Jan Wątroba w swoim wystąpieniu zwrócił uwagę, że chociaż sceny z Ewangelii znamy wszyscy, te w Osjakowie przedstawiono w nowej formie oraz nowym językiem wiary. Przypomniane wydarzenia to także teraźniejszość, powtarzająca się w sposób bezkrwawy w codziennej Eucharystii. Ksiądz Biskup apelował też, by młodzi ludzie w każdym miejscu i różnych okolicznościach byli głosicielami miłości, jakiej uczył Chrystus, pozostając Jego apostołami.
Przygotowany wysiłkiem rodziców stół wielkanocny, wzajemna życzliwość i rodzinna atmosfera sprawiły, że w sercach wszystkich uczestników zagościła radość i przeświadczenie, że tegoroczny okres Wielkiego Postu pozostawił trwałe efekty miłości do Boga i drugiego człowieka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie

2026-01-09 11:15

[ TEMATY ]

szkoła

BP KEP

Komisja Wychowania Katolickiego oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych działań na rzecz zagwarantowania szacunku do symbolu krzyża, by incydent, do którego doszło w szkole w Kielnie, nie powtórzył się więcej - czytamy w komunikacie Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

W związku z wydarzeniem zdjęcia i profanacji krzyża w szkole w Kielnie Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wyraża oburzenie faktem, że dochodzi do tego rodzaju aktów wymierzonych przeciwko chrześcijaństwu oraz prawu dzieci do wychowania zgodnego ze światopoglądem ich rodziców. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy odważnie stanęli w obronie krzyża. Niech to bolesne doświadczenie nas nie dzieli, ale uczy wzajemnego szacunku dla własnych przekonań religijnych.
CZYTAJ DALEJ

Czy warto przyjmować kolędę? Kilka słów o wizycie duszpasterskiej

2026-01-09 15:00

[ TEMATY ]

kolęda

wizyta duszpasterska

Karol Porwich/Niedziela

Wizyta duszpasterska to ten czas w ciągu roku, kiedy kapłan z parafii ma szansę na to, by spotkać się ze swoimi wiernymi w ich domach i poznać ich osobiście. Skąd wzięła się tradycja przyjmowania tzw. kolędy i co jest podczas niej najważniejsze? Odpowiadamy.

W roku 1601 bp Bernard Maciejowski, biskup krakowski i późniejszy prymas Polski zapoczątkował praktykę wizyty duszpasterskiej. Zrobił to poprzez list skierowany do wiernych swojej diecezji, który nazywany jest dziś „Pastoralną Maciejowskiego”.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję