Reklama

Lublin, parafia bł. P. J. Frassatiego

Zaufać Matce

Obecność na uroczystej Mszy św. z racji rozpoczęcia nawiedzenia w kaplicy bł. Piotra Jerzego Frassatiego wymagała od mieszkańców LSM nie lada wytrwałości. Gdy 8 marca br. młodą parafię nawiedziła Maryja w kopii Jasnogórskiego Obrazu, setki wiernych nie miało szans schronić się przed deszczem i śniegiem w pomieszczeniach byłego Osiedlowego Domu Kultury przy ul. Skierki.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystości peregrynacyjne zgromadziły przede wszystkim mieszkańców osiedla. Parafianie, nie zmieściwszy się w niedużej kaplicy, otoczyli tłumem niskie budynki byłego domu kultury. Z godną podziwu wytrwałością, z zapalonymi lampionami w dłoniach, wsłuchiwali się w słowa powitań Ikony, a potem w słowa sprawujących Eucharystię. O swoich wiernych zadbał Ksiądz Wikary, który - mając na względzie zdrowie parafian - zdecydował się otworzyć ogromne, przeszklone okna bocznych parterowych pawilonów, przez które dziesiątki osób mogło wejść do środka, by oddać cześć Matce Bożej i już w cieple wysłuchać słów homilii bp. Artura Mizińskiego. Korytarze i salki połączone z największą salą widowiskową, gdzie mieści się tymczasowa kaplica, zaczęły się szczelnie wypełniać dziesiątkami zmarzniętych osób.
Biskup Artur mówił o roli Maryi w naszym codziennym życiu. Podkreślał, że żaden człowiek nie jest samotną wyspą i że każdemu z pomocą Matka Boża chętnie pospieszy, tak jak to zrobiła w Kanie Galilejskiej wobec weselników. Jednak, czy rzeczywiście w to wierzymy? Na ile jesteśmy gotowi bronić naszej wiary także wobec własnych zwątpień? - Matka Boża chce od nas zaufania - mówił Ksiądz Biskup. - Dzięki niemu człowieka stać będzie na radość także w chwilach trudnych oraz na powstrzymanie się od zazdrości wobec tych, którym się lepiej powodzi. Zamiast smutku, wywołanego świadomością, że w życiu się nie układa, „bo mąż już nie tak dobry, dzieci nie tak zdolne jak by się chciało, praca byle jaka”, warto na wzór Maryi starać się dostrzec promyk Bożej nadziei. Maryja uczy nas pokornej postawy służebnicy, która zaufała Bożej Opatrzności. Ona powinna być dla nas nauczycielką, jak w ciszy serca wsłuchiwać się w Bożą wolę.
Ważnym punktem Mszy św. była procesja darów, w której wzięli udział przedstawiciele istniejących na terenie parafii wspólnot. Złożono dary duchowe, na które składały się podjęte przez parafian przyrzeczenia, zobowiązania, wyrzeczenia oraz dary materialne. Rodzina Różańcowa ufundowała puszkę do udzielania Komunii św. pod dwiema postaciami, Straż Honorowa Najświętszego Serca Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi ofiarowała Ewangeliarz, a Legion Maryi naczynie do udzielania Komunii św. chorym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje czy konflikt? Dlaczego nagle martwimy się o lekcje?

2026-03-13 20:12

[ TEMATY ]

felieton

rekolekcje szkolne

Andrzej Sosnowski

Red.

Andrzej Sosnowski

Andrzej Sosnowski

Każdej wiosny w polskich szkołach powraca ten sam temat: rekolekcje wielkopostne. Dla jednych to naturalny element życia szkolnego w kraju o chrześcijańskiej tradycji, dla innych – źródło napięć organizacyjnych i światopoglądowych. W praktyce problem nie dotyczy jednak tylko uczniów, ale także nauczycieli, którzy często znajdują się między literą prawa a codziennością szkolnej organizacji.

Rekolekcje wielkopostne są w wielu polskich szkołach wydarzeniem tak oczywistym jak zakończenie roku szkolnego czy szkolne jasełka. Co roku w okresie Wielkiego Postu uczniowie uczestniczą w spotkaniach religijnych organizowanych przez parafie we współpracy ze szkołą. Jednak z roku na rok coraz częściej pojawiają się pytania: czy szkoła powinna w to angażować się organizacyjnie? A przede wszystkim – jaką rolę w tym czasie mają pełnić nauczyciele?
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. prof. Tadeusz Reroń

2026-03-14 14:25

Adobe Stock

Kapłan ten zmarł 13 marca 2026 r. w wieku 75 lat życia i 50 lat kapłaństwa.

Ksiądz Tadeusz Stanisław Reroń urodził się 8 maja 1950 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1975 roku z rąk bpa Wincentego Urbana i został skierowany jako wikariusz do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu [1975-1984], a następnie jako wikariusz do katedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu [1984- 1985]. W 1985 roku został skierowany na studia specjalistyczne na KUL w zakresie teologii moralnej. Po powrocie ze studiów, w 1989 roku został mianowany duszpasterzem akademickim w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego (CODA) „Czwórka” we Wrocławiu [1989 -1994]. Z kolei od 1995 roku był duszpasterzem akademickim w CODA „Maciejówka” we Wrocławiu. Pełnił tę posługę do 2000 roku. W kolejnych latach prowadził szeroką działalność duszpastersko - naukową, angażując się także w organizację wydarzeń kościelnych, komisje archidiecezjalne oraz pracę z ludźmi nauki i środowiskiem akademickim. Równolegle rozwijał karierę naukową w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu jako teolog moralista i specjalista w dziedzinie bioetyki, pełniąc funkcje dydaktyczne, kierownicze i naukowe oraz uzyskując habilitację. Jest autorem licznych publikacji naukowych, uczestnikiem międzynarodowych środowisk teologicznych oraz aktywnym członkiem wielu krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję