„Był w Nazarecie dom, zwyczajny, prosty dom” - śpiewaliśmy kiedyś w piosence religijnej, marząc o takim właśnie domu. Ten dom jest wzorem dla wszystkich gniazd rodzinnych. W nim była miłość płynąca z serca Maryi jako Matki, która ocieplała wszystkie prace, słowa i gesty niezwykłą zatroskaną miłością. Stałością i pracą dla chleba - umacniał ten niezwykły dom św. Józef, wzór miłości męża, opiekuna i ojca. On swoją pracowitością, odwagą, ciszą i modlitwą wychowywał Syna powierzonego Mu przez Boga. On był dla Maryi podporą i siłą.
Nad wszystkimi górowała niezwykła, promienna dobroć Syna, który wyrósł przy niezwykłych Rodzicach, aby zadziwić świat bogactwem piękna i mądrości.
W swojej zwyczajności dom ten był taki, jak wiele innych, kamiennych domów w miasteczku na zboczu góry w Nazarecie. Lecz do dziś jest on jedyny na świecie, gdyż światło nieba ogarniało swoim blaskiem jego wnętrze, a przede wszystkim dusze jego mieszkańców. Harmonijna zgoda, praca i modlitwa tworzyły całość.
Panie, bądź błogosławiony za ten dom, który niech przez wieki będzie wzorem dla wszystkich rodzin świata rozdartego siłami zła i niszczonego przez grzech.
Rodzino z Nazaretu, czuwaj nad rodzinami Polski i świata.
Święty Jan Bosko zasłynął, jako genialny wychowawca, nauczyciel młodzieży, pisarz i publicysta, założyciel zgromadzeń zakonnych. Często zachęcał swoich uczniów mówiąc: „bądźcie zawsze radośni, bardzo radośni!”. Radość w jego wydaniu nie oznacza jednak ciągłego, bezmyślnego uśmiechu na twarzy. Radość to postawa ducha, nastawienie wobec życia.
Jan Bosko przyszedł na świat 16 sierpnia 1815 roku w ubogiej wiejskiej rodzinie w Becchi niedaleko Turynu, we włoskim Piemoncie. Rodzice, Franciszek Bosko i Małgorzata Occhiena, dali mu na chrzcie dwa imiona: Jan, Melchior. Kiedy chłopiec miał dwa lata, umarł mu ojciec. Wychowaniem Jana i dwóch jego braci zajęła się matka, która zaszczepiła w nich chęć do nauki i pobożność.
Ewangeliczne Błogosławieństwa to styl życia, który w pewien sposób odzwierciedla pierwotny plan Boga wobec człowieka - stwierdza komentując fragment Ewangelii Mt 5,1-12a czytany w IV Niedzielę Zwykłą, roku A (1 lutego 2026 r.) łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM.
W minioną niedzielę (Mt 4,12-23) widzieliśmy, że Jezus rozpoczyna swoją publiczną działalność w ziemi zranionej, pogranicza. W tej zranionej krainie Jego słowa są jak światło, a nawet jak wielka światłość, ta sama wielka światłość, którą zapowiadał prorok Izajasz, dając nadzieję tym, którzy żyli w krainie ciemności i śmierci (Iz 8,23-9,1).
- Najważniejsze są źródła, a im więcej ich znamy i im bardziej historię z nich odczytujemy, tym łatwiej jest nam radzić sobie z teraźniejszością – mówi nowy dyrektor Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie, ks. dr Rafał Szczurowski. 10 lutego ponownie otwarta zostanie czytelnia naukowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.