31 sierpnia. W kolejną rocznicę porozumień sierpniowych, w kościele pw. św. Brata Alberta w Przemyślu, bp Adam Szal celebrował Eucharystię. We Mszy św. uczestniczyli mieszkańcy parafii oraz
osoby zaangażowane w duszpasterstwo ludzi pracy, w ramach którego pielęgnują m.in. ideały „Solidarności”. Diecezjalnym duszpasterzem ludzi pracy jest ks. Tadeusz Gramatyka, proboszcz parafii
św. Brata Alberta.
1 września. W Brzózie Królewskiej bp Adam Szal dokonał poświęcenia nowo wybudowanego budynku miejscowego Gimnazjum. Obrzęd poświęcenia poprzedziła Msza św. w kościele parafialnym, z udziałem
społeczności szkoły i mieszkańców parafii.
4-5 września. Odwiedzinami wspólnoty parafialnej w Wygarkach, bp Adam Szal rozpoczął wizytację kanoniczną dekanatu Jarosław I. W niedzielę (5.09. br.) mieszkańcy wioski zgromadzili się w Parku
Pałacowym, gdzie przy ołtarzu polowym bp Adam celebrował Mszę św., w 60. rocznicę śmierci bł. o. Michała Czartoryskiego, który zginął w Powstaniu Warszawskim niosąc pomoc rannym.
5 września. Mieszkańcy Gminy Medyka dziękowali Panu Bogu za dar tegorocznych plonów. Dziękczynnej Mszy św., w asyście proboszczów parafii należących do gminy i z udziałem kilku tysięcy rolników,
na czele z wójtem Wojciechem Kulaszką, przewodniczył i homilię wygłosił ks. Jerzy Rojek, proboszcz w Medyce. W dożynkach uczestniczyli także mer Mościsk (Ukraina) p. Wołk oraz przedstawiciele Straży Granicznej
i Służby Więziennej.
7-8 września. W wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (Matki Bożej Siewnej) abp Józef Michalik celebrował odpustową Sumę w sanktuarium w Hyżnem. Następnego dnia Ksiądz Arcybiskup
gościł w Krośnie, gdzie w parafii Miłosierdzia Bożego poświęcił plac pod budowę nowego kościoła parafialnego.
10-11 września. W Jarosławiu (Zespół Szkół im. Książąt Czartoryskich) odbyło się sympozjum popularno-naukowe z okazji 60. rocznicy śmierci bł. Michała Czartoryskiego. W Muzeum Miejskim otwarto
także wystawę poświęconą osobie Błogosławionego Dominikanina. Sesję popularno-naukową zakończyła dziękczynna Msza św., której w Bazylice „Panny Maryi” Ojców Dominikanów przewodniczył kard.
Franciszek Macharski. Sympozjum zorganizowali: Starosta Powiatu Jarosławskiego i Klasztor Ojców Dominikanów.
10-12 września. W auli Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach odbyło się Krajowe Forum Młodych poświęcone przygotowaniu do Światowego Dnia Młodzieży w Kolonii (11-12 sierpnia 2005 r.).
Archidiecezję przemyską reprezentowali: ks. Marek Blecharczyk, asystent diecezjalny Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Agnieszka Michalska (KSM), Agnieszka Kozakowska i Maciej Orzechowski (Duszpasterstwo
Akademickie „Nikodem” w Przemyślu).
11-12 września. W Ośrodku Formacji i Kultury Chrześcijańskiej im. Anny Jenke w Jarosławiu abp Józef Michalik spotkał się z księżmi neoprezbiterami, w ramach permanentnej formacji kapłańskiej.
W niedzielę (12 września) Pasterz diecezji rozpoczął kanoniczną wizytację dekanatu solińskiego, spotykając się ze wspólnotą parafialną w Uhercach, gdzie proboszczem, od 1988 r., jest ks. Edward Stopyra.
14 września. W kościele akademickim przy Katolickim Uniwersytecie w Lublinie abp Józef Michalik odprawił Mszę św. i wygłosił homilię dla uczestników VII Kongresu Teologów Polskich.
Oprac. ks. Tadeusz Biały
Z życia Seminarium Duchownego
9-11 września. W Archidiecezjalnym Centrum Ruchu Światło-Życie w Przemyślu odbyły się zajęcia przygotowujące alumnów III roku do pracy w Ruchu Światło-Życie. Zajęcia prowadził ks. Piotr Kandefer,
archidiecezjalny moderator Ruchu.
11-12 września. Alumni III roku przeżywali swój dzień skupienia. Modlitewne spotkanie, które odbyło się w Centrum Ruchu Światło-Życie w Przemyślu było prowadzone przez ich ojca duchownego ks.
Kazimierza Gadzałę oraz wychowawcę ks. Tadeusza Baja.
13-19 września. Pod kierownictwem ojca duchownego ks. Stanisława Jamrozka i wychowawcy ks. Tadeusza Baja, 35 alumnów pierwszego roku przeżywało tzw. „kurs wstępny”. Była to okazja
do zapoznania się z różnymi sposobami modlitwy oraz zetknięcia się młodych kandydatów do kapłaństwa z realiami życia seminaryjnego.
14-15 września. Ks. Jerzy Gałązka przeprowadził badania psychologiczne alumnów roku pierwszego. Badania mają pomóc alumnom w kształtowaniu swego charakteru i rozwoju życia wewnętrznego.
19 września. W Seminarium Duchownym odbyło się spotkanie modlitewne rodziców alumnów pierwszego roku. Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej przez wychowawców i profesorów seminaryjnych, przewodniczył
ks. infułat Stanisław Zygarowicz. On też wygłosił okolicznościową homilię.
Oprac. ks. Kazimierz Gadzała
Jak się zachować względem łaski powołania. Wzorem są tu Apostołowie. Skoro tylko usłyszeli głos Pański: Pójdźcie za mną... uczynię was rybakami ludzi, porzucają natychmiast swe sieci, swe domy, swe
rodziny, i idą za Panem. Podobnie kapłan, powołany do służby Bożej, winien oderwać się sercem od świata, powściągnąć nieporządną miłość rodziny, wyrzec się wszystkiego, co tej służbie zawadza, i iść za
Chrystusem. Św. Józef Sebastian Pelczar, (Rozmyślania o życiu kapłańskim, Poznań 2003, s. 52)
Wyższe Seminarium Duchowne ul. Zamkowa 5, 37-700 Przemyśl
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Mary Ann Velasquez de Vera, 32‑letnia pochodząca z Filipin katolicka opiekunka osób starszych, została pierwszą zgłoszoną ofiarą irańskiego ataku rakietowego na Tel Awiw. Zginęła podczas próby ewakuacji swojej podopiecznej, kobiety, którą się opiekowała - według lokalnych źródeł izraelskich podopieczna została wydobyta żywa spod gruzów, choć odniosła obrażenia. Mary Ann mieszkała w Tel Awiwie od 2019 roku i była aktywna w lokalnej katolickiej wspólnocie w Tel Awiwie. Jej mąż również pracuje w Izraelu.
W sobotę 1 marca podczas alarmu rakietowego Mary Ann próbowała ewakuować swoją podopieczną do schronu. Ze względu na stan zdrowia pacjentki nie udało im się dotrzeć na czas do bezpiecznego miejsca. W momencie wybuchu rakiety Mary Ann została trafiona odłamkami i odniosła obrażenia śmiertelne, zmarła w drodze do szpitala. Pierwsze informacje mówiły również o śmierci podopiecznej, ale została ona wydobyta spod gruzów żywa, choć odniosła obrażenia.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
