O co pytają dzieci?

Ile Pan Bóg ma lat?
(pytanie trzylatka)
Pan Bóg nie ma żadnego wieku.
On się nie starzeje tak jak ludzie i nigdy się nie zmienia.

Modlitwa

Panie,
Ty jesteś przy mnie, gdy budzę się rano,
i jesteś przy mnie, kiedy wieczorem zasypiam.
Ty jesteś ze mną, kiedy bawię się, uczę, cierpię,
jesteś ze mną zawsze, kiedy spełniam
Twoją wolę.
Ty jesteś, Panie, ze wszystkimi,
którzy spełniają Twoją wolę, lecz jesteś także
blisko tych, którzy chcą żyć bez Ciebie.
Panie, chociaż Cię nie widzę, mówię do Ciebie
jak do przyjaciela, bo wierzę,
że jesteś zawsze ze mną.

Czy wiesz, co to znaczy?

Abel
Był drugim synem Adama i Ewy, bratem Kaina. Abel był pasterzem.
Pismo Święte opisuje nam wydarzenie, w którym obaj bracia składali Panu Bogu ofiary.
Ofiara Kaina nie została przyjęta.
Kain był tak rozgniewany z zazdrości, że zabił swego brata Abla.

Abraham
Żył na przełomie XIX / XVIII w. przed Chrystusem. Pan Bóg, powołując Abrahama na ojca narodu izraelskiego, zawarł z nim przymierze: obiecał mu ziemię, swoją opiekę oraz liczne potomstwo. Obiecał mu rówież syna. Abraham uwierzył Bogu i był Mu posłuszny. Abraham bardzo kochał swego Pana. Gdy Bóg zażądał od niego ofiary z jedynego syna Izaaka, był gotów to uczynić.
Bóg nie dopuścił jednak do złożenia tej ofiary, chciał jedynie sprawdzić wiarę Abrahama.

Oprac. na podstawie książki „Mały Słownik Zwrotów, Pojęć i Symboli Religijnych”

Nasza „Mała Niedziela”

Dzieci są naszą przyszłością. Zadaniem rodziców i wychowawców jest kształtowanie ich postaw, uwrażliwianie ich na dobro i piękno otaczającego nas świata.
Jako katolicy, mamy moralny obowiązek uczyć młodych ludzi, że każde działanie, każdy krok w ich życiu powinien być połączony z Bogiem.
Redakcja „Niedzieli w Chicago” pragnie w tym roku szkolnym rozpocząć cykl artykułów dla dzieci, specjalnie przygotowanych przez zespół katechetów, które - jak ufamy - będą przydatne dla rodziców, wychowawców i katechetów w ich codziennej pracy oraz przyczynią się do rozwoju duchowego naszych małych pociech. Mamy nadzieję, że ukazujące się tutaj bajki, wiersze, pytania, zagadki i inne wiadomości spotkają się z zainteresowaniem i zaciekawią najmłodszych czytelników „Niedzieli w Chicago”.
Naszym celem jest również zachęcenie dzieci do redagowania tej strony, dlatego organizowane będą konkursy rysunkowe czy poetyckie (z nagrodami!).
Nagrodzone prace ukażą się w naszej „Małej Niedzieli”. Kochane dzieci, piszcie do nas! Przysyłajcie swoje wierszyki, opowiadania, modlitwy, rysunki itd.
Tworząc tę stronę, pragniemy także nawiązać kontakt z katechetami polskich szkół w Chicago i okolicach, dla których drukowane będą propozycje katechez do wykorzystania na lekcjach religii. Zainteresowanych współpracą prosimy o kontakt z redakcją. W ten sposób będziemy mogli pomóc katechetom działającym w naszej archidiecezji.
Zachęcamy rodziców do czytania dzieciom - może zaraz po przyjściu z kościoła, a może wieczorem przed snem. Znajdźmy chwilę na lekturę i rozmowę ze swoimi pociechami. One potrzebują naszego zainteresowania i uwagi. Niech to będzie nasza wspólna „Mała Niedziela”.
Już w tym numerze dzieci znajdą coś dla siebie. Przeczytajcie koniecznie!

Redakcja „Niedzieli w Chicago”

Lis i winogrona

Pewnego dnia głodny lis przechodził koło krzewu winorośli. Dojrzałe winogrona zwisały kusząco, aż mu ciekła ślinka.
„One wyglądają tak smakowicie. Muszę zdobyć choć troszeczkę!” - postanowił. Podskoczył do góry, podskoczył jeszcze raz, usiłując je zerwać, ale grona wisiały za wysoko.
Krzycząc: „A niech to licho!” - znowu podskoczył, ale i teraz na próżno.
Choć się starał, nie udało mu się dosięgnąć winogron.
Zające i wiewiórki, które podglądały go przez krzaki, śmiały się: „Jeszcze się poczęstuj, ty niedobry lisie”.
Wyczerpany bezowocnym skakaniem, lis odszedł, tłumacząc się: „Ja wcale nie chcę tych winogron. Są zielone, kwaśne i w ogóle nie nadają się do jedzenia”.
Zwierzęta jeszcze długo naśmiewały się z lisa. Dlaczego lis się złościł? Czy powinien postąpić inaczej?

Morał:
Nie wstydź się przegrywać. Naucz się przyjmować niepowodzenia z godnością.

Oprac. na podstawie „Bajek” Ezopa