Na ekspozycji, powstałej dzięki staraniom Muzeum i Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego, dominują przepiękne pejzaże, architektura i martwa natura. Malarz z zamiłowania, podczas studiów na Wydziale Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1949-54, pobierał lekcje rysunku u Ludomira Ślędzińskiego, a akwareli u Tadeusza Brzozowskiego. Jego prace powstawały wszędzie tam, gdzie na dłużej zamieszkał lub był przejazdem. Pierwsza z nich to Targ w Lubartowie z 1946 r., obecny Rynek I z sanktuarium św. Anny w tle. Wśród prac znajdują się także akwarele z różnych stron kraju oraz z Syrii. Każda z nich jest wyrazista, niemalże podobna do zdjęcia. Utrwalono na nich kościoły, meczety i cerkwie oraz widoki z okna warszawskiego mieszkania w czterech porach roku. Prace Zabłockiego zobaczyć można w muzeach w Lozannie, Barcelonie, Stanach Zjednoczonych, Holmenkollen, a także w Warszawie, Puławach i Lubartowie. Artysta swoje prace prezentował m.in. w Damaszku i Latakii. Obecnie przygotowuje wystawę olimpijską w Atenach.
Wojciech Zabłocki urodził się w Warszawie w 1930 r. Po Powstaniu Warszawskim zamieszkał z matką w Lubartowie, przy Rynku I 18. Przebywał tam w latach 1944-46. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum. Należał do II Lubartowskiej Drużyny Harcerskiej, będąc jej kronikarzem. Uczestniczył w obozach harcerskich. Wspomnienia z pierwszego obozu w Kozłówce w 1946 r. zamieścił w periodyku Lubartów i Ziemia Lubartowska z 1983 r. W 1968 r. uzyskał tytuł doktora na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracował na wielu uczelniach w kraju. Od 1993 r. związał się z Politechniką Łódzką i pracował tam jako profesor zwyczajny. Jako architekt był współautorem m.in. pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach. Zajmował się też projektowaniem obiektów sportowych. Jest mężem znanej aktorki, Aliny Janowskiej. Jest również znanym i cenionym sportowcem, szermierzem i szablistą. Na Mistrzostwach Świata Juniorów w Paryżu w 1953 r. zdobył złoty medal. Czterokrotnie reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich; dwukrotny wicemistrz olimpijski w drużynie (Melbourne 1956 i Rzym 1960), zdobywca brązowego medalu w drużynie w Tokio (1964). Cztery razy zdobywał mistrzostwo świata w drużynie: Budapeszt (1959), Turyn (1961), Buenos Aires (1962) i Gdańsk (1963).