25 czerwca. Metropolita przemyski abp Józef Michalik udał się do Lwowa, gdzie wziął udział w uroczystościach religijnych związanych z II rocznicą Pielgrzymki Ojca Świętego
Jana Pawła II na Ukrainę.
28 czerwca. W kościele pw. św. Stanisława Biskupa w Łańcucie (Fara) bp Stefan Moskwa celebrował Eucharystię, w której uczestniczyli absolwenci świętujący 50-lecie
matury. Tego samego dnia bp Stefan udał się na Kalwarię Pacławską, gdzie przewodniczył modlitwie przybyłych do Kalwaryjskiego Sanktuarium członków klubów Anonimowych Alkoholików.
15 lipca. Na Jasną Górę przybyła 23. Przemyska Archidiecezjalna Piesza Pielgrzymka. Pątników witał abp Józef Michalik, który w Bazylice Jasnogórskiej przewodniczył Mszy św. na zakończenie
rekolekcji w drodze. W ciągu 12 dni, pątnicy (2 tys.) zrzeszeni w 10 grupach, pokonali trasę liczącą prawie 400 kilometrów. Mottem ewangelicznej refleksji były słowa:
Z Maryją umiłować Chrystusa. Pielgrzymom towarzyszyło ponad 30 kapłanów na czele z bp. Adamem Szalem. W drodze na Jasną Górę pątników odwiedzili między innymi abp Józef
Michalik (w Sędziszowie Małopolskim) i bp Edward Białogłowski z Rzeszowa (w Dąbrowie Tarnowskiej). W czwartym dniu z uczestnikami pielgrzymki spotkał się także
ks. prał. Stanisław Zarych, który przedstawił ewangelizacyjny projekt Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Najdłuższy odcinek drogi pątnicy pokonali 11 lipca z Sokoliny do Książa Wielkiego (prawie
40 km). Najmłodszy pielgrzym liczył zaledwie 2,5 miesiąca (brat Jakub z Leska). Dyrektorem Przemyskiej Pieszej Pielgrzymki, od jej początków, jest ks. dr hab. Kazimierz Bełch, wykładowca Katolickiej
Nauki Społecznej i teologii pastoralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu.
26-28 lipca. W Paderborn (Niemcy) przebywał abp Józef Michalik, z racji obchodów w tym mieście Dni Przemyśla. Ksiądz Arcybiskup celebrował Eucharystię i spotkał
się z władzami oraz z mieszkańcami miasta. Tydzień później (1-3 sierpnia) w Paderborn wystąpili przemyscy artyści: Archidiecezjalny Chór "Magnificat" pod batutą ks. Mieczysława
Gniadego i Przemyski Chór "Gospel" pod batutą Lucyny Rudawskiej
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987) był założycielem i duchowym ojcem Ruchu Światło-Życie - jednego z ruchów odnowy Kościoła według nauczania Soboru Watykańskiego II - oraz wspólnoty życia konsekrowanego Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła. Był wieloletnim wykładowcą teologii na KUL. Walczył z okupantem niemieckim w czasie II wojny światowej, trafił do KL Auschwitz.
Chrystus jest światłością narodów, Lumen Gentium. Tylko On może odnowić oblicze ziemi. W Nim pokładamy naszą ufność, a nie w przemijających strategiach. Nadzieja, którą nam powierza, nie jest nadzieją na ostatecznie zmodernizowaną, zdigitalizowaną, oczyszczoną Dolinę Łez. Nasza nadzieja jest w nowym niebie, nowej ziemi, w zmartwychwstaniu umarłych – mówił bp Erik Vardne w ostatnim rozważaniu rekolekcji dla Papieża i Kurii. Poniżej zamieszczamy tłumaczenie robocze tego rozważania.
11 października 1962 r. papież św. Jan XXIII uroczyście otworzył Sobór Watykański II. Powiedział, że „największą troską” Soboru będzie „skuteczniejsza ochrona i nauczanie świętego depozytu doktryny chrześcijańskiej. Doktryna ta obejmuje całą istotę człowieka, składającą się z ciała i duszy. Nakazuje nam, pielgrzymom na tej ziemi, dążyć do naszego niebiańskiego domu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
