Ale zacznijmy od początku. A początki sięgają XVIII wieku. Franciszkanie przybyli do Biskupic w 1740 r. na zaproszenie Marii Józefy z Wesslów Sobieskiej, ówczesnej właścicielki dóbr pilickich. – Początkowe decyzje zapadły już w 1739 r., gdy fundatorka ofiarowała pod planowany kościół i klasztor tereny zlokalizowane w rejonie wsi Biskupice. Pod zabudowę klasztorną przeznaczony został plac zwany Pikoż, rozpościerający się na wzgórzu sąsiadującym bezpośrednio z terenami miejskimi. Już 2 listopada 1740 r. biskup krakowski kard. Jan Lipski zezwolił na podjęcie budowy, a akt fundacji klasztoru franciszkańskiego podpisała Maria Józefa z Wesslów Sobieska na zamku pilickim w tym samym roku – wyjaśnia o. Tomasz Kobierski OFM, gwardian, proboszcz i kustosz sanktuarium w Biskupicach.

Wbrew przeciwnościom

Franciszkanie zamieszkali na stałe w nowym klasztorze w 1745 r. Ośrodek klasztorny od początku swego istnienia należał do zakonnej Prowincji Matki Bożej Anielskiej z siedzibą w Krakowie. W latach 80. XVIII wieku utworzona została biblioteka działająca w klasztorze do dzisiaj. Powołano do życia także lokalne studium filozofii i teologii, które w latach 1781-1866 przygotowywało kandydatów do kapłaństwa. Po pomyślnym początkowym czasie działalności, od połowy XIX wieku i w pierwszych latach wieku XX franciszkański ośrodek w Pilicy nękany był różnymi nieszczęściami. Falę przeciwności losu zapoczątkował groźny pożar w 1857 r., który strawił znaczną część kompleksu kościelno-klasztornego. Za udział zakonników w Powstaniu Styczniowe w 1864 r. klasztor przeznaczono do całkowitej likwidacji. Faktyczna likwidacja nastąpiła w 1902 r., choć jeden z braci przebywał nadal w obiekcie aż do swej śmierci w lutym 1915 r. W czasie I wojny światowej w 1914 r. pobliska Pilica przeszła pod okupację austriacką, a gubernator Diller zezwolił w końcu 1915 r. na powrót Franciszkanów do klasztoru w Pilicy, co nastąpiło 30 października 1915 r. Zakonnicy zastali jednak obiekty architektoniczne w stanie daleko idącego zniszczenia. W latach 1934-57 w klasztorze pilickim mieścił się nowicjat. W okresie II wojny światowej klasztor został splądrowany przez hitlerowców i okresowo użytkowany był jako kwatery wojskowe. Po opuszczeniu obiektów franciszkańskich przez okupanta natychmiast podjęto tu prowadzenie kompletów tajnego nauczania, a ojcowie nieśli także posługę duszpasterską. W okresie powojennym klasztor działał nieprzerwanie, realizując stałą posługę duszpasterską, głównie wśród mieszkańców parafii powołanej do życia 6 grudnia 1946 r. przez bp. Czesława Kaczmarka.

Sakralne piękno

Świątynia w Biskupicach odznacza się pięknym wnętrzem, zobaczyć tu można 9 ołtarzy. Najokazalszy jest ołtarz główny z wizerunkiem Chrystusa Ukrzyżowanego, przedstawionego na tle Kalwarii. – W jednym z bocznych ołtarzy znajduje się ikona Matki Bożej Śnieżnej, podarowana przez fundatorkę Marię Józefę Sobieską. Krakowscy konserwatorzy potwierdzili, że jest to oryginalny obraz namalowany w Rzymie ok. 1600 r. Przez cały czas żywy był kult Matki Bożej. Dlatego w 2003 r. świątynię podniesiono do rangi Sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej – Opiekunki Rodzin. W 2008 r. sanktuarium zostało włączone do Międzynarodowego Szlaku Maryjnego biegnącego z Mariazell do Częstochowy – tłumaczy o. Tomasz Kobierski OFM.

Trzeba zaznaczyć, że w 2002 r. z niemałym trudem w podziemiach kościoła urządzono kaplicę Świętych Piotra i Pawła. Cały obiekt wraz z pięknym ogrodem otacza mur ze stacjami Drogi Krzyżowej, wokół którego rosną lipy, jesiony i klony pochodzące z połowy XVIII wieku. W 2007 r. 17 czerwca, w czwartą rocznicę koronacji obrazu Matki Bożej Śnieżnej, bp Adam Śmigielski dokonał uroczystego aktu poświęcenia pierwszej w Polsce figury św. Kingi jako patronki samorządowców. Figura świętej wzniesiona została w pilickim maryjnym ogrodzie różańcowym.

Na terenie zespołu klasztorno-kościelnego znajduje się także Maryjny Ogród Różańcowy. Został on, jak głosi napis na tablicy znajdującej się u jego wejścia, założony: „w drugą rocznicę koronacji obrazu Matki Bożej Śnieżnej – Opiekunki Rodzin, w roku śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II, w 260-lecie obecności Franciszkanów w Pilicy, Rok Pański 2005”. – W 2004 roku klasztor Ojców Franciszkanów w Pilicy-Biskupicach podjął starania na rzecz urządzenia w części ogrodów klasztornych, plenerowych stacji różańcowych, których realizacja nastąpiła w połowie 2005 r., staraniem przełożonego klasztoru, o. Wacława Michalczyka. Przez udostępnienie wiernym tej dodatkowej formy kultowej poszerzony został program modlitewny samego sanktuarium. Równocześnie skrupulatne zagospodarowanie terenu podniosło jakość kompozycyjną ogrodów. Utworzona została także otulina dla XVIII-wiecznej bryły sanktuarium, dopełniając oprawę krajobrazową tego obiektu posiadającego niezaprzeczalne wartości historyczne i artystyczne, potwierdzone oficjalnym wpisem do polskiego rejestru zabytków. Ogród Różańcowy tworzy urokliwe miejsce ciszy i kontemplacji. Jest miejscem, gdzie w ciszy można kontemplować Tajemnice Różańcowe, przeżywając te wydarzenia z życia Jezusa i Marii. W Ogrodzie Różańcowym odprawiana jest także procesja z figurą Fatimskiej Pani w każdy 13. dzień miesiąca od maja do października – powiedział o. Tomasz Kobierski OFM.

Aktualnie parafia liczy 486 wiernych. Przy parafii działają grupy parafialne: Franciszkański Zakon Świeckich, schola Effatha, ministranci i koło Żywego Różańca.

Jeśli ktoś nie był w Biskupicach – to warto tam się udać, zwłaszcza, że wakacyjny czas sprzyja podróżom.