Historia parafii św. Hiacynty i Franciszka liczy kilkadziesiąt lat. Jeszcze zanim została erygowana, mieszkańcy Malikowa i ul. Piekoszowskiej gromadzili się na niedzielnych Mszach św. przy kapliczce. Odpowiadając na potrzebę duszpasterską powstania nowej parafii, bp Kazimierz Ryczan dekretem z 1 lipca 2000 r. powołał do życia nową wspólnotę, wydzielając ją z części parafii św. Karola Boromeusza na Karczówce. Kaplicę zorganizowano w starym budynku po byłej szkole. Poświęcił ją 5 listopada 2000 r. bp Ryczan. Pierwszym proboszczem nowej wspólnoty był ks. Jarosław Majka, który rozpoczął starania o nową świątynię, 6 lat później rozpoczęto budowę nowego kościoła. Dzieło budowy kościoła i wspólnoty parafialnej kontynuuje ks. Grzegorz Kuta.

Czas łaski

Jubileusz 25 lat istnienia parafii stał się okazją do dziękczynienia za dar wspólnoty parafialnej i budowę kościoła Świętych Hiacynty i Franciszka. Sumę przed murami nowej świątyni za wszystkich, którzy darem serca i modlitwą wspierają budujący się kościół, sprawował bp Jan Piotrowski. Wraz z nim modlili się zaprzyjaźnieni z parafią księża, kapłani z dekanatu, pierwszy proboszcz ks. Majka i obecny ks. Kuta. Uroczystość zgromadziła licznie mieszkańców, gości, wspólnoty parafialne.

Na początku uroczystości ks. Kuta mówił o „sercach przepełnionych wdzięcznością wobec Boga Najwyższego za dar rodziny parafialnej”. – Składamy Bogu dzięki za to, że tu i teraz stanowimy wspólnotę parafii Świętych Hiacynty i Franciszka: dzieci, młodzież, dorośli chorzy i samotni, a także ci, którym nie po drodze dziś z Bogiem i Kościołem – mówił, podkreślając, że „te 25 lat to czas rozlewania Bożej łaski na ludzi mieszkających w zachodniej części miasta. – Składamy dzięki za dobro, które z Bożej łaski było i jest naszym udziałem, które przez tutejszych parafian rozlewało się i nadal się rozlewa na nas – podkreślił. Przypomniał historię powstania parafii i postać bp. Ryczana. Dziękował wszystkim poprzednikom, kapłanom posługującym przez 25 lat w parafii.

Słowa podziękowań skierował pod adresem sióstr salezjanek, które przed 10 laty zbudowały na terenie parafii dom dla zgromadzenia i służą swoim życiem i powołaniem dzieciom i młodzieży. Podkreślał rolę modlitwy wspólnoty i mówił o roli róż różańcowych powierzających w codziennej modlitwie sprawy parafii i budującego się kościoła. Wyrażał wdzięczność również członkom Apostolatu Maryjnego, Apostolatu Margaretka, Rycerzom św. Jana Pawła II i druhom strażakom. Zaznaczył znaczenie budującej się świątyni parafialnej jako „domu modlitwy, domu wytchnienia i domu łaski”. Wyraził przekonanie, że w niedługim czasie budowa zostanie ukończona, i „w niedługim czasie zabrzmi potężnym śpiewem Bożego ludu”.

Z ufnością i nadzieją

Bp Piotrowski powitał wszystkich zgromadzonych, tych, którzy „ofiarują na budowę tego kościoła swoje trudy, duchowe i materialne ofiary, tych, którzy cierpią i są samotni, i tych, którzy zapomnieli, czym jest łaska chrztu”. Podkreślał wartość każdej Eucharystii, która buduje wspólnotę parafialną. – Zdrowe serce to zdrowy człowiek, niedzielna Eucharystia z obecnością wiernych to nade wszystko zdrowa parafia – mówił. Dziękował siostrom salezjankom za pracę wychowawczą wśród dzieci i młodzieży i świadectwo wiary. Licznie zgromadzonym wiernym przypomniał, jak przed 10 laty zatroskani parafianie zwrócili się do niego z prośbą o wsparcie dzieła budowy. Członkinie wspólnoty parafialnej odwiedziły go i prosiły o kontynuowanie budowy kościoła. – Przyszły do mnie z taką wielką nadzieją, że tutaj ten kościół trzeba zbudować i są chętni, którzy chcą wspierać to dzieło mimo trudności, jakie pojawiły się na pewnym etapie jego realizacji – wspomniał. Zauważył, że wiele dobra, jakie dzieje się w tej parafii, jest może ukrytego i nieznanego, ale mówi o nim wzajemna miłość i życzliwość we wspólnocie. Dziękował wiernym za trud budowania wspólnoty parafialnej oraz kościoła. – Msza św. dziękczynna jubileuszowa za dar parafii Świętych Hiacynty i Franciszka to wyjątkowe wydarzenie w młodej, kieleckiej wspólnocie, a jednocześnie cieszącej się dojrzałością wiary swoich wiernych – zaznaczył. Zauważył, że znakiem tej dojrzałości było podjęcie budowy kościoła w niełatwych czasach. Pasterz diecezji zachęcał do radosnego przeżywania rocznicy utworzenia parafii oraz Roku Świętego, który jest czasem nadziei, podkreślając, jak ważna jest w życiu chrześcijanina. – Jeśli jej nie ma, to zawsze w sercu brak optymizmu, budzi się lęki i różnego rodzaju zniewolenia współczesnych czasów, a nawet i choroby psychiczne – mówił Biskup. – Dziś – w 25. rocznicę erygowania parafii – wszyscy razem pragniemy wyśpiewać Bogu na chwałę hymn uwielbienia „Ciebie Boga wysławiamy”.

Zachęcał wiernych, aby pytali siebie w swoich sercach: – Kim jest dla mnie Jezus? – Bez tej odpowiedzi nie pogłębimy naszej wiary, ale będzie ona tylko obrzędem, który nie przenika naszego życia, jego wyzwań i nadziei. Tłumaczył, co buduje życie chrześcijańskie. Są to łaska sakramentów, osobista modlitwa, miłość bliźniego i ukochanie Słowa Bożego. Bez tych warunków „świat nie rozpozna w nas Chrystusa”– podkreślił. Przedstawiciele parafii podziękowali Biskupowi za dar modlitwy, a na pamiątkę wręczyli mu prezent – figurę przedstawiającą Maryję wraz z Dziećmi Fatimskimi.

Powierzamy parafię miłosiernemu Bogu

Ks. Kuta opowiada: – Nasza wspólnota parafialna rozwija się wraz z budującym się kościołem. Już w grudniu 2000 r. powstały pierwsze wspólnoty modlitewne: trzy róże różańcowe. W parafii działają także Apostolat Maryjny i Apostolat Margaretka. Od 10 lat częścią parafii jest wspólnota Sióstr Salezjanek. Zgodnie ze swoim charyzmatem poświęcają swoje życie dzieciom i młodzieży (cotygodniowe oratorium, kolonie) oraz ubogacają parafię modlitwą i świadectwem życia w duchu rad ewangelicznych. Budujemy kościół, a przede wszystkim budujemy wspólnotę parafialną przez tworzenie więzi i relacji między ludźmi żyjącymi w granicach parafii – to zawsze aktualne wyzwania i zadania. Temu służą: liturgia sakramentów, nabożeństwa, spotkania czy wspólne pielgrzymowanie do sanktuariów maryjnych w Polsce i nie tylko. W grudniu 2023 r. zawiązała się chorągiew Rycerzy św. Jana Pawła II – wspólnota mężczyzn zatroskanych o świętość swoją i swoich rodzin oraz oddanych Ojczyźnie i parafii. Wdzięczni Bogu za 25 lat parafii pamiętamy tych, którzy ją tworzyli od początku i stanowią ją dziś. Wdzięczną pamięcią otaczamy także tych, którzy w jakikolwiek sposób angażowali się i angażują w dzieło budowy świątyni. Z pragnieniem serca wejścia do nowego kościoła ufnie powierzamy całą naszą parafialną rodzinę miłosiernemu i łaskawemu Bogu na następne lata.