Nieustannie przekraczamy siebie, od naiwności do mądrości, od kłamstwa do prawdy, wreszcie od oziębłości do wiary. Przekraczanie niejako wpisane jest w bycie człowiekiem. Nie każdy jednak jest w stanie pokonać swoje słabości. Wybitny holenderski ksiądz katolicki Henri J.M. Nouwen wyciąga rękę do takich osób. Książka Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego jest swoistym poradnikiem dla tych, którzy chcą wyruszyć w podróż w głąb siebie. Autor dał się poznać jako wytrawny pisarz, w swoich książkach dzielił się duchowym doświadczeniem, którego centrum było dla niego nieustanne napięcie między najgłębszymi pragnieniami a ludzką ułomną kondycją. Jest to dla niego doświadczenie głębokiego zranienia, które może uzdrowić jedynie Bóg.
Przekroczyć siebie... to, jak przyznał sam autor, jego najbardziej osobista publikacja, w której zawarł myśli na temat bycia chrześcijaninem. Książka została podzielona na trzy części. Każda z nich przedstawia inny aspekt duchowego życia zgodny z logiką ks. Nouwena, a więc ukazaniem ciągłego napięcia istniejącego w każdym człowieku. W pierwszym rozdziale autor koncentruje się na przejściu od osamotnienia do samotności, mając na uwadze ukazanie życia duchowego w odniesieniu do doświadczenia naszego „ja”. W drugim przedstawia przejście od wrogości do gościnności. Jest to społeczny wątek duchowości ukazujący życie człowieka, jego duchowy rozwój jako wkład dla innych osób. Trzecia część książki ukazuje przejście od złudzenia do modlitwy – pod tym hasłem kryje się, zdaniem ks. Nouwena, najcenniejsza i najbardziej tajemnicza relacja, która jest źródłem wszelkiego życia duchowego – osobista relacja człowieka z Bogiem.
Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego
Henri J.M. Nouwen
Wydawnictwo: Unitas
Książka do nabycia w księgarni Niedziela
Tak często myśląc o Bogu czujemy stres i strach. Odległy Stwórca Wszechrzeczy karzący ludzi za ich potknięcia - wielu z nas taki właśnie obraz Boga nosi w sercu. A jaki naprawdę jest Bóg? Jakie jest Jego serce?
Czerwiec to w Kościele miesiąc szczególnie poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Nabożeństwa z litanią, zwane potocznie czerwcowymi, mają za cel zbliżyć nas do serca Boga. Ukazać Jego miłość do nas.
W północno-zachodniej części Wilna planowana jest budowa sanktuarium św. Jana Pawła II wraz z centrum duszpasterskim. Projekt ma odpowiedzieć na potrzeby szybko rozwijającej się wspólnoty parafialnej, choć jego realizacja wciąż zależy od zakończenia prac projektowych i pozyskania niezbędnych środków finansowych.
Sanktuarium św. Jana Pawła II ma powstać w dzielnicy Poszyłajcie (Pašilaičiai), przy ul. Medeinos 14, obok katolickiej szkoły św. Józefa. Zgodnie z założeniami będzie to nie tylko kościół, ale także centrum duszpasterskie i misyjne służące mieszkańcom Wilna.
Sumie odpustowej sprawowanej o godz. 17.00 przewodniczył metropolita przemyski abp Adam Szal. W liturgii uczestniczyli kapłani, osoby życia konsekrowanego, przedstawiciele władz samorządowych oraz mieszkańcy miasta, którzy przybyli, by wspólnie modlić się za Jasło i zawierzyć je opiece swojego patrona. Podczas Eucharystii wierni dziękowali za opiekę św. Antoniego nad miastem i jego mieszkańcami, prosząc jednocześnie o potrzebne łaski dla rodzin, parafii i całej lokalnej społeczności. Tradycyjnie poświęcone zostały lilie – symbol czystości świętego – oraz chlebki św. Antoniego, nawiązujące do rozwijanej przez franciszkanów działalności charytatywnej i troski o potrzebujących. Po zakończeniu Mszy Świętej z sanktuarium wyruszyła procesja z figurą i relikwiami św. Antoniego. Jej uczestnicy przeszli ulicami miasta na skwer przy ul. Mickiewicza, gdzie przed II wojną światową znajdował się franciszkański klasztor i kościół. To miejsce ma szczególne znaczenie dla historii jasielskich franciszkanów i mieszkańców miasta. Na skwerze odmówiono modlitwę za Jasło, jego mieszkańców, samorządowców oraz wszystkich odpowiedzialnych za rozwój lokalnej wspólnoty. Uroczystość zakończyło błogosławieństwo relikwiami św. Antoniego. Po części liturgicznej w ogrodzie klasztornym odbył się festyn parafialny, który stał się okazją do spotkania, rozmów i wspólnego świętowania w rodzinnej atmosferze.
Św. Antoni z Padwy od wielu lat zajmuje szczególne miejsce w religijnej i historycznej tożsamości Jasła. Uchwałą Rady Miejskiej z 27 marca 1996 roku został uznany patronem miasta, a decyzję tę zatwierdziła Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów 20 listopada 1997 roku. Z patronem Jasła związana jest także niezwykła historia figury świętego wykonanej w 1904 roku przez lwowskiego rzeźbiarza Antoniego Popiela. Znajdowała się ona w dawnym kościele franciszkanów przy ul. Mickiewicza, który został zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej. Figura ocalała jednak bez żadnych uszkodzeń, co mieszkańcy uznali za znak szczególnej opieki św. Antoniego nad miastem. Dziś znajduje się ona w obecnym kościele Ojców Franciszkanów przy ulicach 3 Maja i Chopina.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
