Już od kilku lat organizacje i ruchy katolickie organizują kampanie uświadamiające zagrożenie, jakie niosą sekty. Powszechnie wiadomo, że lato i wakacje są czasem wzmożonej aktywności sekt, gdyż zdarzają się ku temu dogodne okazje: pielgrzymki, festiwale, kolonie, obozy itp. Nie należy sądzić, że poza okresem letnim sekty zawieszają swoją działalność. Oczywiście, nie każda grupa wcielająca w swoje szeregi nowych członków stanowi społeczne zagrożenie. Są jednak takie, które kierują się przy tym oszustwem i stosują techniki manipulacji ludzką psychiką. To one stanowią prawdziwe niebezpieczeństwo. Trzeba jednak pamiętać, że wstąpienie do sekty, zwłaszcza młodego człowieka, jest równoznaczne z rezygnacją z samostanowienia. Wiara w siłę własnej psychiki i pewność, że nie jest się podatnym na werbunek, jakże częsta wśród młodzieży, może okazać się zgubna. Nikt nie wstępuje dobrowolnie do sekty. Każdy jest przeświadczony, że wkracza wreszcie na właściwą życiową drogę. Idealnymi kandydatami do werbunku są osoby przechodzące kryzysy psychiczne bądź zdrowotne oraz osoby nie mogące znaleźć aprobaty w rodzinie i wśród znajomych. Przedstawiciele sekt okazują im wszechstronną, bezinteresowną pomoc. Sekty oferują werbowanym nowe poglądy, które rozwiązują wszystkie problemy. Organizują wykłady, konferencje, sympozja, na których prezentują swoje doktryny. Warto się im dokładnie przyjrzeć, zanim przestąpimy ich próg.