Pośród różańcowych tajemnic światła, dołączonych przez Papieża Jana Pawła II, znajduje się tajemnica mówiąca o objawieniu Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej. Znak przemienienia wody w wino, dzięki interwencji Maryi, otwiera serca uczniów na wiarę w Jezusa jako oczekiwanego Mesjasza. Spójrzmy oczami wiary i rozumu na kilka encyklik papieskich, które bardzo dobrze korespondują z tą tajemnicą różańcową. Encyklika Redemptoris Mater jest biblijną medytacją na temat Maryi i Jej roli w planie zbawienia. Ukazuje ona Maryję w tajemnicy Chrystusa i Jego Kościoła. W Kanie Galilejskiej Maryja mówi: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam (Jezus) powie" (J 2, 5). Odnieśmy to pytanie do kultury życia społecznego, inaczej mówiąc - do kwestii społecznej. Jak i co robić w życiu indywidualnym i społecznym? Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens podpowie, że praca ludzka jest kluczem, metodą, stosownym sposobem rozwiązywania wszelkich spraw społecznych. Papież uznaje także pierwszeństwo pracy przed kapitałem, jak i to, że koncepcja pracy ściśle wynika z koncepcji człowieka. Światłem dla kształtowania życia społecznego są także pouczenia o potrzebie praktykowania międzyludzkiej solidarności i to w skali najszerszej, czyli globalnej. Encyklika Sollicitudo rei socialis pokazuje struktury i mechanizmy zła, które rządzą światem. Są one owocem złej pracy człowieka. Lekarstwem na te społeczne struktury zła jest solidaryzowanie się w celu realizowania wspólnych wartości, a nie w celu łamania podstawowych praw ludzkich. Ludziom potrzeba solidarnego uczestnictwa, aby nie skazywać siebie na alienację z przestrzeni własnej godności oraz z przestrzeni społeczeństwa i samego Boga. O tej alienacji Jan Paweł II pisze w encyklice Centesimus annus: "Wyobcowany jest zatem taki człowiek, który nie chce wyjść poza siebie, uczynić z siebie daru ani stworzyć autentycznej wspólnoty, dążącej ku swemu ostatecznemu przeznaczeniu, którym jest Bóg. Wyobcowane jest społeczeństwo, które poprzez formy społecznej organizacji, produkcji i konsumpcji utrudnia zarówno realizację tego daru, jak i budowanie tej międzyludzkiej solidarności". W istocie kwestia społeczna jest kwestią kulturową, a jądrem tej ostatniej jest zmysł moralny, którego podłożem i wypełnieniem jest zmysł religijny. Encyklika Veritatis splendor podsumuje: "Tylko na fundamencie tej prawdy można budować odnowione społeczeństwo i rozwiązywać najbardziej złożone i poważne problemy, które nim wstrząsają, a przede wszystkim przezwyciężać różne formy totalitaryzmu, aby otworzyć drogę wiodącą ku autentycznej wolności osoby".
Encykliki papieskie jak optyczne soczewki skupiają to światło i dają umysłowy klimat dla rozumienia i rozróżniania. Dają także motywację dla chcenia i działania. Słowa Maryi: "zróbcie wszystko...", wypowiedziane w Kanie podczas weselnej radości dwa tysiące lat temu, są jak źródło, z którego wychodzi światło nauki społecznej formułujące filozoficzną i teologiczną teorię pracy, zanurzoną w jej humanistycznych i historycznych wymiarach.