Podczas uroczyści 23 października ordynariusz przypomniał, że w duchowej świątyni, którą są wierni, jest miejsce na miłe Bogu ofiary, będące owocem „nawrócenia i czynów miłosierdzia”. – Kościół ten to dzieło miłości do Boga pasterzy tej parafii: śp. ks. Jana Kruczały, śp. ks. Marka Kręciocha i wiernych. Ich ofiarna postawa doprowadziła do tego że możemy modlić się w tej obszernej świątyni – mówił z kolei ks. proboszcz Jan Franc.

Zgodnie z tradycją bp Roman Pindel wodą święconą skropił ściany kościoła i ołtarz eucharystyczny, który później namaścił olejem krzyżma. W jego obecności koncelebrujący liturgię kapłani namaścili tym samym olejem tzw. zacheuszki – cztery świeczniki mosiężne będące pamiątkowym znakiem konsekracji. Ceremonia obejmowała również moment okadzenia ołtarza oraz udekorowania go nowym obrusem, co uczyniły panie z Koła Gospodyń Wiejskich.

W uroczystości wziął udział dziekan międzybrodzki ks. Janusz Kuciel, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego kurii ks. Piotr Hoffmann oraz kapłani związani z kobiernicką parafią. Wśród wiernych obecni byli przedstawiciele lokalnych władz, straży pożarnej i honorowych dawców krwi. Przed Mszą św. bp. R. Pindel wraz z ks. J. Francem modlili się nad grobami ks. Jana Kruczały i ks. Marka Kręciocha. Z okazji konsekracji w podziemiach kościoła przygotowano wystawę przypominającą historię parafii ze szczególnym uwzględnieniem kroniki budowy nowej świątyni.

Parafia św. Urbana została erygowana 15 października 1922 r. przez biskupa krakowskiego Adama Stefana Sapiehę, który wydzielił ją spod kęckiej jurysdykcji. Pierwszym proboszczem został ks. Antoni Grzymała, wywodzący się z guberni kijowskiej. W tym czasie istniał tu murowany kościół z 1858 r. Ze względu na zły stan techniczny rozebrano go w 2005 r. Budowę nowej świątyni rozpoczęto w 1980 r., sprawowanie liturgii zainaugurowano w 1991 r. Rok później nowy kościół poświęcił bp Tadeusz Rakoczy. Ostatnim akordem prac budowlanych było w 1996 r. zamontowanie na wieży 9-metrowego krzyża.

Wewnątrz kościoła uwagę zwracają płaskorzeźby dr Macieja Zychowicza, polichromie prof. Adama Brinckena, który pracował nad nimi wraz z zespołem artystów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, oraz witraże Bogusława Szczekana.