W specjalnym liście do diecezjan bp Grzegorz Kaszak napisał: „Mimo że czasy są trudne i niespokojne, to dostrzegamy istniejące dobro i nie przestajemy Bogu Wszechmogącemu za nie dziękować. Dlatego nie rezygnujemy z uroczystych obchodów przypadającej w tym roku 30. rocznicy erygowania diecezji sosnowieckiej przez Ojca Świętego Jana Pawła II, pragnąc w ten sposób podziękować Panu Bogu za dar naszej diecezji. Jubileuszowe uroczystości pod hasłem: „W krzyżu – miłości nauka” odbywać się będą w ciągu całego roku we wszystkich kościołach diecezji. Wypełni je przede wszystkim modlitwa, ale nie zabraknie także wydarzeń o charakterze kulturalnym czy naukowym. Podziękujemy w ten sposób Panu Bogu za wszelkie dobro, które stało się naszym udziałem, i uczcimy tę ważną dla Kościoła sosnowieckiego i dla lokalnej społeczności decyzję papieża Polaka”.
Od 2 marca do 31 października we wszystkich parafiach diecezji sosnowieckiej przebiega peregrynacja krzyża, przy którym modlił się św. Jan Paweł II podczas Drogi Krzyżowej w Koloseum 25 marca 2005 r. Temu znakowi towarzyszą relikwie naszego Świętego Papieża. W uroczystość Zwiastowania Pańskiego sprawowana była dziękczynna Eucharystia, do przewodniczenia której został zaproszony metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki. Na czas jubileuszu zaplanowano także szereg inicjatyw kulturalnych, które będą się odbywać w ciągu całego roku.
„Obecność krzyża i relikwii św. Jana Pawła II w parafiach będzie okazją do nawrócenia i pogłębienia relacji z Panem Bogiem, sposobnością, by przeprosić Stwórcę za nasze grzechy, wady narodowe oraz by wypraszać miłosierdzie Boże dla naszej diecezji, naszej Ojczyzny, naszych rodzin i nas samych. Skorzystajmy zatem z tej możliwości i razem szturmujmy niebo” – zachęca bp Grzegorz Kaszak.
Mamy nadzieję, że jubileusz powstania diecezji sosnowieckiej przyczyni się do ukazania jeszcze większego dobra całego Kościoła.
Polski papież na zdjęciach wielkiego włoskiego fotografa Gianniego Giansantiego.
Zamek Świętego Anioła to jeden z najważniejszych zabytków Rzymu, symbol Wiecznego Miasta. Dominuje nad prawym brzegiem Tybru, naprzeciwko Ponte Sant’Angelo. Ta gigantyczna budowla góruje nad miastem od 139 r., a powstała z woli cesarza Hadriana, który polecił architektowi Demetriuszowi wybudowanie mauzoleum dla siebie i swojej rodziny, wzorowanego na Mauzoleum Augusta. Następnie mauzoleum zostało przekształcone w zamek, który był wielokrotnie modyfikowany w średniowieczu i w okresie renesansu. Na polecenie papieży zostało ono połączone z Watykanem ufortyfikowanym korytarzem znanym jako „Passetto di Borgo”.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
„Musimy pamiętać, że prawdziwe elity to ci, którzy walczyli i walczą o Polskę, dla których wolność jest czymś wielkim, czymś ważnym. Wiemy, jakie są dzisiaj zagrożenia dla wolności Polski, dla polskiej kultury, ale także dla chrześcijaństwa i wartości chrześcijańskich w społeczeństwie, zresztą nie tylko w naszym. Powiem krótko i zdecydowanie – to my, przeciwstawiając się tym wszystkim próbom niszczenia polskości, niszczenia naszej suwerenności, naszej wolności i wartości chrześcijańskich, jesteśmy elitą” – pisze prof. Wojciech Polak, jeden z najwybitniejszych polskich historyków, w trzecim rozdziale swojej najnowszej książki pt. „Polski my naród” (wyd. Biały Kruk).
To fascynująca opowieść o tym, co w nas najcenniejsze – historii, wierze i miłości do kraju. Wszystkie te wątki splatają się w dziele, które zachwyca zarówno słowem, jak i obrazem. Historia splata się z tradycją, a patriotyzm staje się żywą siłą, która buduje tożsamość narodu. To właśnie pośród nich uwił wszak sobie gniazdo przed wieloma wiekami dumny polski Orzeł.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
