Ks. Zdzisław Wójcik: - Nie trzeba dowodzić, że nasza filozofia, kultura, sztuka, filologia wiele zawdzięcza Helladzie. Nie wyobrażamy sobie naszej cywilizacji bez wpływów Pitagorasa, Sokratesa, Platona, Arystotelesa.

Brat Stanisław Rybicki: - W roku 146 Rzymianie po zburzeniu Koryntu utworzyli z wielorakiej Grecji jedną prowincję rzymską pod nazwą Achai, ale pokonani stali się nauczycielami zwycięzców. U źródeł chrześcijaństwa, poprzez Nowy Testament pisany głównie po grecku, jest właśnie hellenizm. Trybun rzymski Lizjasz z uznaniem i podziwem powiedział do aresztowanego Pawła: "Hellenisti gignoskeis?" - "umiesz po grecku?" Dz 21, 37).

- Ale do ludu przemawiał Apostoł po hebrajsku, czym zyskał sobie posłuch rodaków.

- Nas tu jednak co innego skłania do refleksji, a mianowicie historyczny i mistyczny fakt, że rzekomo pokonany, ukrzyżowany "Galilejczyk" z Nazaretu, zmartwychwstając trzeciego dnia, jest i na wieki będzie Zwycięzcą śmierci, piekła i szatana, że Jego Kościół, będący Jego "krzewem winnym", Jego Królestwem, przetrwa wbrew wszelkim zakusom, bo "bramy piekielne go nie przemogą". Piekło, odpowiednik greckiego Hadesu, a hebrajskiego Szeolu jest przeciwstawieniem Nieba, "miejsca", gdzie przebywa Przedwieczny Bóg. Wciąż aktualne jest słowo, które miał przed swoją śmiercią powiedzieć deklaratywnie Julian Apostata i jego - aż po nasze czasy - następcy: "Galilaie nenikekas, Galilae vicistis", "Zwyciężyłeś, Galilejczyku" - tak właśnie kończy Zygmunt Krasiński swoją Nie -boską komedię, której finałem jest zwycięstwo Miłości.

- Dzieje świata, dzieje narodu wybranego, dzieje Kościoła, nasza osobista historia to dzieje grzechu, ale jeszcze bardziej dzieje zbawienia, dzieje zwycięstwa nad buntowniczą przemocą, dzieje trudnego ewangelicznego optymizmu.

- Człowieczeństwo Syna Bożego tryumfuje wbrew piekłu i wszelkim siłom demonicznym. Ubiczowany, wyszydzony "Ecce homo" zwycięża i nam pozwala, nam grzesznym i małym, uczestniczyć w Jego tryumfie. Barka Kościoła miotana przez złowrogie fale okazuje się arką zbawienia wbrew śmiercionośnemu potopowi. Potop stał się obrazem zbawczego sakramentu chrztu. Jego siedmioraka tęcza godłem nadziei. Ten, co dał się uwieść kusicielowi sugestią "będziecie jak bogowie", został przez krzyż obdarzony łaską przebóstwienia ludzkiej natury. "Per crucem ad lucem", "przez Krzyż do chwały". "O błogosławiona wino", któraś dostąpiła godności tak wielkiego, tak zwycięskiego Odkupienia!