Na mapie dorocznych spotkań Apostolatu Modlitwy za Kapłanów „Margaretka” pojawiło się nowe miejsce – Kalisz, gdzie znajduje się narodowe sanktuarium św. Józefa. Tam, na 5 marca zaplanowano spotkanie Apostolatu.
Margaretki pielgrzymują co roku do sanktuarium Miłosierdzia Bożego i św. Jana Pawła II w Krakowie, sanktuarium pasyjno-maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej oraz do Niepokalanowa. Na zaproszenie kustosza kaliskiego sanktuarium ks. Jacka Plota przybywać będą do Kalisza. W programie tegorocznego, pierwszego spotkania u stóp Świętej Rodziny – Jezusa, Maryi i św. Józefa przewidziany jest Różaniec z nabożeństwem pierwszej soboty, konferencja „Bohaterstwo polskich kapłanów” i Eucharystia pod przewodnictwem biskupa kaliskiego Damiana Bryla. Nie zabraknie też czasu na nabożeństwo ku czci św. Józefa oraz Koronkę do Miłosierdzia Bożego i indywidualną modlitwę.
– Pragniemy pojechać z diecezji sosnowieckiej do kaliskiego sanktuarium św. Józefa, by powierzyć w modlitwie wszystkich kapłanów naszej diecezji. W pierwszej kolejności chcemy modlić się za naszego biskupa Grzegorza Kaszaka, biskupa pomocniczego seniora Piotra Skuchę. Wiem, że nie tylko na Margaretki możemy liczyć w tej modlitwie. Już dziś zapraszam do zaplanowania i wzięcia udziału w pielgrzymce. W naszej diecezji prawie w każdej parafii są osoby, dla których ważna jest modlitewna troska o kapłanów. Nie sposób wyrazić wdzięczności za ich postawę pełną oddania i miłości. Nasi rejonowi opiekunowie Apostolatu przekażą informację i mam nadzieję zorganizują wyjazd do stóp św. Józefa i Świętej Rodziny – opowiada diecezjalny asystent Apostolatu Modlitwy za Kapłanów „Margaretka” w diecezji sosnowieckiej ks. Tomasz Zmarzły.
Apostolat modlitwy za Kapłanów „Margaretka” to grupa wiernych modlących się za kapłanów, wspierających powołania do kapłaństwa i życia zakonnego. Znakiem rozpoznawczym Apostolatu jest margaretka, czyli polny kwiat. Ilustruje on zaangażowanie wiernych w modlitwę za kapłanów. Siedem płatków kwiatu reprezentuje siedem osób, które zobowiązały się do modlitwy za konkretnego kapłana do końca jego życia.
Kapłan ten odszedł do wieczności 3 marca 2026 r. w wieku 54 lat życia i 27 lat kapłaństwa.
Ksiądz Jan Sienkiewicz urodził się w 17 czerwca 1971 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Henryka Gulbinowicza 30 maja 1998 roku w katedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. Po święceniach kapłańskich został skierowany jako wikariusz do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Strzelinie [1998 -2001]. Jego kolejną parafią wikariuszowską była parafia św. Jadwigi Śląskiej we Wrocławiu - Leśnicy [2001-2006] .Następnie posługiwał w parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego we Wrocławiu - Gądowie [2006-2009] oraz wrócił jako wikariusz do parafii św. Jadwigi Śląskiej we Wrocławiu - Leśnicy [2009 - 2013]. Następnie został mianowany proboszczem w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Moczydlnicy Klasztornej [dekanat wołowski].
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
Ks. Emil Młynarski odszedł do Pana 21 lutego br., w 93 roku życia i 61 roku kapłaństwa.
Urodził się 15 grudnia 1933 roku w Kłyżowie, w rodzinie rzemieślniczej. Formację seminaryjną odbył we Wrocławiu, gdzie przyjął święcenia 27 czerwca 1965 roku. Jako kapłan pracował w: Jakubowie, Wąsoszu, Mieroszowie, Olszynie, Wierzbicach, Walimiu, Prochowicach. W roku 1976 został mianowany proboszczem w parafii św. Michała Archanioła we Włodzicach Wielkich, gdzie pracował do 2009 roku. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Domu Księży Emerytów, służąc wiele lat pomocą duszpasterską w kościele NSPJ w Legnicy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.