Ks. Paweł Caban parafia św. Jana Chrzciciela w Lgocie-Mokrzeszy

Zmartwychwstałem i zawsze jestem z Tobą, położyłeś na mnie swą rękę, przedziwna jest Twoja wiedza. Alleluja! (antyfona na wejście Mszy św. Niedzieli Wielkanocnej, por. Ps 139)

Nasz Pan wie, czym jest życie i śmierć, szczęście i cierpienie – więc ja wiem, że On potrafi mnie przeprowadzić tak przez każdą górę, jak każdą przepaść mojego życia. Cieszę się, że zmartwychwstał i zawsze jest ze mną – i tym darem chcę się dzielić – kłaść kochającą rękę Boga na strapione ludzkie serca.

Kapłaństwo jest jednym z przepisów Boga na szczęśliwe (czyli wieczne) życie. Jedni do nieba idą w małżeństwie, inni w życiu konsekrowanym – mnie Zbawiciel podarował drogę bycia księdzem.

Ks. Kamil Cudak parafia Najświętszej Maryi Panny Bolesnej w Gidlach

Z ludu wzięty, dla ludu ustanowiony (por. Hbr 5, 1)

Powyższe słowa wybrałem na motto mojego kapłańskiego życia, ponieważ jest to fragment, którym pragnę znaczyć swoją kapłańską posługę. Jest on dla mnie wyjątkowy, bo mam świadomość tego, że zostałem powołany spośród konkretnych ludzi i posłany do konkretnej wspólnoty.

Jestem świadomy tego, że kapłaństwo ma dwa wymiary. Jeden z nich to dar, a drugi to zadanie. Przez moją posługę chciałbym służyć tym, do których Bóg mnie pośle i przez prowadzenie tychże ludzi do zbawienia sam zdążać do świętości.

Ks. Tomasz Gryl parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Myszkowie

Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj! (Syr 2, 6)

Moją kapłańską drogę zawierzam Sercu Jezusowemu. W przygodzie życia, do której powołał mnie Pan od chwili narodzin, pragnę dzień po dniu odnajdywać odwieczny plan na moje życie. Ufam, że przez cierpliwość i wierność, zwłaszcza w przeciwnościach, wyrównam ścieżki prowadzące do Boga.

Kapłaństwo jest towarzyszeniem i wskazywaniem ludziom zagubionej drogi i czasu. Żywa Hostia, krzyż i słowo Boże jak: tarcza zegara, wskazówki i ich odgłos – uświadamiają obecność danego nam przedziwnego czasu łaski.

Ks. Kamil Jastrząb parafia św. Brata Alberta Chmielowskiego w Zawierciu

Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? (Rz 8, 35a)

Te słowa są umocnieniem na drodze kapłańskiej. Gdy przyjdą problemy, pamięć o stale kochającym Bogu, od którego żadne trudności mnie nie oddzielą, będzie dla mnie wsparciem. Skoro Bóg daje mi swoją miłość, to i ja powinienem tak samo kochać bliźnich – miłością, która chce ich zbawienia.

Kapłaństwo ma dla mnie dwa wymiary: służba Bogu i człowiekowi. Kapłan jest tym, który troszczy się o Bożą chwałę, m.in. przez sprawowanie liturgii. Służy również człowiekowi, walcząc o jego zbawienie.