„Przewodnik” zredagowany przez prof. Agnieszkę Kulik z Wydziału Nauk Społecznych KUL, a opracowany autorsko przez Magdalenę Bodnari został wydany przez liczące 15 lat istnienia Koło Przyjaciół Prymasa Tysiąclecia, działające przy parafii pw. św. Urszuli Ledóchowskiej w Lublinie. Konsultację merytoryczną zapewnił Instytut Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie w osobach Anny Rastawickiej i Marty Wójcik. Druk na wysokim poziomie edytorskim to dzieło Poligrafii Salezjańskiej w Krakowie. Poręczny format, papier odporny na zamoczenie i bogata szata graficzna sprawiają, że „Przewodnik” stanowi solidne narzędzie poznawania wybranych miejsc Lubelszczyzny. Każda z tras podaje syntetyczne informacje historyczne dotyczące odwiedzanych miejscowości, uzupełnia je faktami z życia Stefana Wyszyńskiego oraz podaje sugestie praktyczne co do czasu urzędowania odwiedzanych muzeów, instytucji kościelnych i świeckich. W bogatej biografii Sługi Bożego, który urodził się na Mazowszu, a kształcił w Warszawie, Łomży i we Włocławku, Lublin stanowił swoiste dopełnienie związane ze studiami uniwersyteckimi (1925-29) i posługą biskupią (1946-48), poprzedzającą bezpośrednio objęcie urzędu prymasa Polski. Nawet jednak wówczas kard. Wyszyński specjalną troską otaczał kościelne instytucje Lublina i Lubelszczyzny, przyjeżdżał tu, by swoim autorytetem wzmacniać Kościół Lubelszczyzny, Zamojszczyzny i Ziemi Chełmskiej w latach PRL-owskiej ateistycznej propagandy.

Ofertę turystyczną podzielono na trasy: „Lublin Śródmieście” (12 obiektów), „Lublin Stare Miasto” (4 obiekty o wysokim znaczeniu światowym i krajowym), „Lublin Północ” (5 obiektów), „Lublin Południe” (4 obiekty z obozem koncentracyjnym na Majdanku), „Trasa Podlubelska” (3 obiekty: Niedrzwica Kościelna, Krężnica Jara, Bełżyce), „Trasa Lubartowska” (5 obiektów, m.in. pałac w Kozłówce), „Trasa Puławska” (10 obiektów z sanktuarium w Wąwolnicy), „Trasa Opolska” (5 obiektów z Piotrawinem św. Stanisława, patrona Polski), „Trasa Kraśnicka” (5 obiektów) i „Trasa Chełmska” (5 obiektów z bazyliką Mariacką w Chełmie). Każda trasa ukazana jest na osobnej mapce z zaznaczeniem proponowanej kolejności zwiedzania.

Zachętę do odwiedzenia wskazanych w „Przewodniku” miejsc stanowią cytaty zaczerpnięte z zapisków Stefana Wyszyńskiego. Mało znane są np. fakty związane z dramatycznymi losami grupy kleryków z Seminarium Duchownego we Włocławku, skierowanych we wrześniu 1939 r. na studia na KUL, którymi kierował młody kapłan Stefan Wyszyński. Los rzucił ich na ziemie Kresów aż po Łuck Wołyński, Kowel, skąd wracali wozem, którym przyszło powozić ks. Wyszyńskiemu. Był to skutek świadomej decyzji odrzucenia proponowanej mu ucieczki wraz z ministrem Edwardem Kwiatkowskim przez Rumunię na emigrację. Książka dokumentuje w wielu miejscach okupacyjne doświadczenia Wyszyńskiego, ukrywającego się przed zakusami hitlerowców, aresztowania kapłana z autorytetem specjalisty od spraw społecznych. W tym zakresie stanowi to także dowód konspiracyjnej ochrony Wyszyńskiego na trudnym lubelskim terenie. Trudnym nawet po wyzwoleniu – a mimo to jako biskup nie obawiał się wizytacji pasterskich w najbardziej niebezpiecznych rejonach. Jednemu ze starostów, który odradzał mu wyjazd na niebezpieczną prowincję, miał nawet powiedzieć: „To niech pan ze mną pojedzie, ja panu zapewnię bezpieczeństwo”.

W „Przewodniku” zamieszczono fotografie tablic pamiątkowych związanych z osobą Księdza Prymasa. Czasem są one wzbogacone o duchowe wskazania dla potomnych, jak choćby ta z dawnego Konwiktu Księży Studentów (nb. zbudowanego przez bł. Ignacego Kłopotowskiego), podparta cytatem z nauczania Jana Pawła II: „Niech pamięć o Księdzu Prymasie będzie zawsze źródłem odnowy duchowej dla Kościoła w Polsce, dla Narodu Polskiego”. Ta zachęta umieszczona w publicznym miejscu przez społeczeństwo Lublina AD 2001, czyli w stulecie urodzin Stefana Wyszyńskiego, niech będzie zachętą do pójścia którymś ze szlaków kandydata na ołtarze po lubelskiej ziemi.