Nie sposób nie zauważyć, że są ludzie, którzy idą przez życie jedynie z tym celem, aby je przeżyć. Ale są też ludzie, którzy szukają światła ukazującego kierunek i cel człowieczego losu poza sobą. W przeżywaną dziś drugą niedzielę Wielkiego Postu Kościół w źródłach biblijnych wskazuje nam osobę Abrahama, który w Bogu znalazł ostateczny cel swojej drogi. Zaufał obietnicom Bożym, mając świadomość, że tutaj, na ziemi, jesteśmy tylko pielgrzymami. Dlatego Boże błogosławieństwo uczyniło go „pierwszym z wierzących”, a zarazem „ojcem”: wspólnoty żydów, chrześcijan i muzułmanów. Z historii życia Abrahama wiemy, że jego zgoda na wyjście z ziemi rodzinnej była zapowiedzią jeszcze głębszego aktu posłuszeństwa w wierze przez decyzję ofiary z życia Izaaka.
W duchu tej samej wiary prowadzi nas psalmista Psalmu 33, który woła:
Bo słowo Twoje jest prawe, a każde Twoje dzieło godne zaufania. (...) Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, według nadziei pokładanej w Tobie”.
Bóg bowiem, doświadczając człowieka, spełnia wszystkie swoje obietnice. A kształt odpowiedzi wiary zależy od każdego z nas.
W Drugim Liście do Tymoteusza spotykamy bardzo mocne wezwanie św. Pawła: „Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! (...) stosownie do (...) łaski (...) w Chrystusie Jezusie (...), który zniweczył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię”. Albowiem przez wiarę w Chrystusa i z pomocą Jego łaski potrafimy zdobyć się na dystans wobec zagrożeń naszego życia i odnieść pełne zwycięstwo nad złem i śmiercią.
To właśnie w tym celu – aby potwierdzić słuszność kierunku wiary: przez życie, krzyż, śmierć ku zmartwychwstaniu – Chrystus dokonał wobec uczniów cudu przemienienia na górze Tabor. Światło tej góry było nie tylko znakiem nieśmiertelności – kiedy Mojżesz i Eliasz, jako żyjący, rozmawiali z Jezusem – ale było również zwiastunem i potwierdzeniem zwycięstwa wiary i miłości nad złem i śmiercią. Przesłanie to doskonale przedstawia Krypta Przemienienia na górze Tabor. Ołtarz został umieszczony na tle pięknych witraży przedstawiających kolorowe pawie – jest to symbol nieśmiertelności. Na bocznych ścianach dostrzegamy „stacje przemienienia”, a mianowicie: Narodzenie Chrystusa, Śmierć na Golgocie, Zmartwychwstanie i Eucharystię. Są one przetłumaczalne tylko przez miłość Boga. Pamięć o tych „stacjach wiary”, które służą naszemu zbawieniu, jest nam stale potrzebna. To z nich mamy czerpać wciąż nową siłę do „powtórnych narodzin” dla życia wiecznego.
O wystrzeganie się światowości prowadzącej do podwójnego życia zaapelował Papież podczas porannej Eucharystii w Domu św. Marty. Wychodząc z pierwszego czytania dzisiejszej liturgii (2 Mch 6,18-31), Franciszek zachęcił wiernych do naśladowania sędziwego Eleazara, wystrzegania się kompromisów ze światowością i konsekwentnego świadczenia swej wiary.
Franciszek zauważył, że niemal dziewięćdziesięcioletni Eleazar nie uległ duchowi światowości i nie zgodził się na spożycie wieprzowiny, lub choćby udawanie, jak sugerowali jego przyjaciele pragnący ocalić jego życie. Wolał umrzeć, niż ulec apostazji pod wypływem dominującej mentalności. Zachował godność wypływającą z konsekwentnego życia, godził się na męczeństwo i dał świadectwo swej wiary. Papież podkreślił, że światowość skłania nas do życia niekonsekwentnego, co innego głosimy a inaczej żyjemy. Trudno ją rozpoznać na początku, gdyż jest jak robak, który powoli niszczy tkaninę i materiał staje się bezużyteczny, zaś człowiek, pozwalający, by ogarnęła go światowość traci tożsamość chrześcijańską, niezdolny jest do konsekwentnego życia swą wiarą, deklaruje się jako katolik praktykujący, ale w swojej pracy domaga się łapówek. Dlatego Pan Jezus tak żarliwie prosił Ojca, by uchronił Jego uczniów od ducha światowości. Przykładem stanowczego oparcia się tej pokusie jest Eleazar, który myśli o ludziach młodych, którzy, gdyby uległ światowości, z jego winy byli by zatraceni.
Archiwum ks. Wiktora Szponara/"Życie po śmierci 2" wyd. FRONDA
Jan Ben Radecki przekazuje Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II kronikę dokumentującą budowę kaplicy pod wezwaniem św. Faustyny.
Przemiana, którą przeżył Jan Ben Radecki, jest jedną z najbardziej niezwykłych. Z malarza obrazów satanistycznych do ekstrawaganckiej kawiarni na rynku we Wrocławiu o wiele mówiącej nazwie Mefisto, Radecki stał się fundatorem i budowniczym pierwszej w Polsce kaplicy pod wezwaniem św. siostry Faustyny.
Wywiad pochodzi z książki Życie po śmierci 2 autorstwa ks. Wiktora Szponara, wyd. FRONDA. Książka w całości do kupienia w nasszej księgarni: ksiegarnia.niedziela.pl.
Zbliża się 47. Piesza Pielgrzymka Wrocławska do grobu św. Jadwigi Śląskiej
2026-10-07 15:00
ks. Łukasz
Ks. Łukasz Romańczuk/Niedziela
Ks. Tomasz Płukarski – Główny Przewodnik Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę
Już 17 października tysiące wiernych archidiecezji wrocławskiej wyruszy na szlak prowadzący do grobu św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy. O tym, dlaczego warto wyruszyć na pielgrzymkowy szlak opowiada ks. Tomasz Płukarski, główny Przewodnik Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej.
–Pielgrzymka ta ma ogromne znaczenie dla naszej Archidiecezji, bowiem to św. Jadwiga Śląska jest patronką całej naszej archidiecezji, całego Śląska. W przepięknej bazylice w Trzebnicy znajduje się grób świętej Jadwigi Śląskiej i od wieków ludzie tam pielgrzymują. Tak jak my, chrześcijanie, pielgrzymujemy do grobów apostołów świętych Piotra i Pawła w Rzymie czy do świętego Jakuba w Santiago, tak tutaj wierni z Dolnego Śląska pielgrzymują do świętej Jadwigi. To niezwykły fenomen na tle całej naszej ojczyzny, że do grobu świętej tak wielka wspólnota będzie pielgrzymować. W ubiegłych latach było nas około ośmiu, dziewięciu tysięcy. To nie tylko pielgrzymi z Wrocławia, ale także z wielu innych parafii i miejscowości. Będzie nas naprawdę piękna wspólnota” – podkreśla ks. Tomasz Płukarski, dodając, że początki pielgrzymki są związane z czasem wielkich przemian w Kościele i w Polsce. – Myślę, że bardzo ważnym momentem był wybór polskiego kardynała Karola Wojtyły, dziś świętego Jana Pawła II, na stolicę Piotrową. Wydarzyło się to właśnie w dniu wspomnienia liturgicznego świętej Jadwigi. Od tego czasu, kiedy w Rzymie papieżem został Polak, ruch pielgrzymkowy jeszcze bardziej się rozwinął. Prekursorem był świętej pamięci ksiądz Orzech i przez prawie pięćdziesiąt lat wierni pielgrzymują do Trzebnicy. Co ciekawe, przyjeżdżają ludzie nie tylko z naszej archidiecezji, ale także z diecezji świdnickiej czy legnickiej. Mam nawet informację, że jedna z pań przyjedzie specjalnie z Bieszczad, aby przeżyć z nami ten wyjątkowy duch pielgrzymowania” – mówi kapłan.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
