Reklama

Niedziela Przemyska

Wincentiada 2016

Niedziela przemyska 37/2016, str. 1, 6

[ TEMATY ]

patron

św. Wincenty

Ks. Andrzej Bienia

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Przemyślu zakończyła się Wincentiada 2016, czyli Dni Patrona Miasta – św. Wincentego. Święto trwało od 26 do 28 sierpnia. W niedzielę 28 sierpnia, która była najbardziej uroczystym dniem obchodów, w kościele Ojców Franciszkanów w Przemyślu została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem bp. Stanisława Jamrozka. Eucharystię wraz z Księdzem Biskupem koncelebrowali m.in. dwaj gwardianie klasztoru w Przemyślu, były i obecny – o. Paweł Solecki, który decyzją przełożonych objął wkrótce parafię i klasztor w Głogówku, i świeżo mianowany na przełożonego wspólnoty i parafii przemyskiej o. Zbigniew Kubit. Po Mszy św. kapłani wraz z wiernymi przeszli w procesji ulicami Przemyśla, niosąc relikwie Patrona Miasta. Na zakończenie procesji bp Stanisław Jamrozek pobłogosławił wszystkich obecnych relikwiami św. Wincentego.

O godz. 12.00 na Rynku Miasta otwarto Jarmark św. Wincentego. Rozpoczął się on polonezem w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca Przemyśl oraz krótkim słowem bp. Stanisława Jamrozka i prezydenta Przemyśla Roberta Chomy. Następnie przemyślanie i przybyli goście mogli uczestniczyć w szeregu koncertów, zakończonych występem Krzysztofa Iwaneczki. Za zorganizowanie części artystycznej odpowiadało PCKiN Zamek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Patron Przemyśla św. Wincenty

Św. Wincenty, męczennik, jest patronem Przemyśla. Stróżami jego relikwii są przemyscy franciszkanie.

Reklama

Św. Wincenty żył w II wieku w Rzymie. Głosił Ewangelię, za co zastał oskarżony o zniewagę bogów rzymskich i cesarza. Torturami próbowano wymusić na nim zaparcie się wiary. Niezłomną postawę przypłacił życiem. Kościół uznał go za świętego męczennika.

Relikwie Świętego w XVI wieku trafiły do kościoła Franciszkanów w Przemyślu. Jak mówią przekazy, za ich sprawą dokonało się w mieście kilka cudów.

Pierwszy zdarzył się w roku 1657, kiedy to wojska Rakoczego z Siedmiogrodu wraz z Tatarami usiłowały zdobyć Przemyśl. Zagrożeni mieszkańcy miasta wraz z franciszkanami zorganizowali procesję z relikwiami Świętego, po czym wystawili je w jednej z bram miejskich. Skutkiem tego nieprzyjaciele odstąpili od oblężenia Przemyśla. Cud ten został pokazany na obrazie, który znajduje się nad wejściem na chór w kościele Ojców Franciszkanów.

Drugim zdarzeniem było cudowne ukazanie się św. Wincentego na niebie, gdy miasto było zagrożone pożarem. Na pamiątkę tego cudu, widzący go żydowscy mieszkańcy Przemyśla ustalili zwyczaj dostarczania łoju na światło do kościoła franciszkańskiego.

Za trzeci cud uznano uzdrowienie niewidomego Marcina Wachowicza, który modlił się przed obrazem św. Wincentego.

Cześć oddawana Świętemu ma długą tradycję. W okresie powojennym święto ograniczało się jednak tylko do uroczystej liturgii w ostatnią niedzielę sierpnia w kościele Ojców Franciszkanów. W latach 90. ub. wieku władze miasta i Ojcowie Franciszkanie powrócili do tradycji obchodów Dni Patrona Miasta i nazwali uroczystość Wincentiadą.

2016-09-08 09:59

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zwiastun Przyszłości

Niedziela kielecka 5/2017, str. 4-5

[ TEMATY ]

św. Wincenty

TER

Rzeźba św. Wincentego Pallottiego

Rzeźba św. Wincentego Pallottiego

Historia daje nam wiele przykładów osób, wybiegających w przyszłość, przewyższających swoim postrzeganiem świata epokę, w której żyli. Często niezrozumiani, musieli przez lata dawać dowody swojej uczciwości i wierności. Takim był św. Wincenty Pallotti, który niedoceniany, przez całe życie wiernie służył Kościołowi, obierając sobie za motto słowa św. Pawła „Być wszystkim dla wszystkich”

Wincenty Pallottti urodził się w wyjątkowej rodzinie, jak sam często wspominał: „Bóg dał mi świętych rodziców”. Rzeczywiście, rodzice przyszłego świętego byli bardzo religijni. Jego ojciec pomimo licznych zajęć, kilka razy dziennie uczestniczył we Mszach św., znajdując również czas na odmawianie cząstki Różańca oraz adorację Najświętszego Sakramentu. Wincenty urodził się jako trzecie z dziesięciorga dzieci Magdaleny i Piotra Pallottich. Niezwykle uzdolniony i pracowity, bardzo dobrze się uczył, zdobywając nagrody w szkole, jednak tym co naprawdę intrygowało jego rodziców i wychowawców, była jego niezwykła pobożność i chęć służenia bliźnim. Skończył studia humanistyczne na Kolegium Rzymskim i na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie z dwoma doktoratami z teologii i filozofii. Święcenia kapłańskie przyjął 16 maja 1818 r. w Bazylice na Lateranie.
CZYTAJ DALEJ

Św. Paweł z Teb

[ TEMATY ]

św. Paweł

Wikipedia

Marttia Preti, "Św. Paweł z Teb" (XVII wiek)

Marttia Preti, Św. Paweł z Teb (XVII wiek)

Każdego roku 15 stycznia i w najbliższą po tym dniu niedzielę ojcowie i bracia paulini radośnie przeżywają uroczystość św. Pawła Pierwszego Pustelnika. Do należytego uczczenia swego Patrona i Patriarchy przygotowują się przez nowennę nazywaną "Pawełkami".

Wierni w dniach nowenny licznie gromadzą się w Bazylice Jasnogórskiej i przy dźwiękach orkiestry śpiewają hymny wysławiające bohaterskie życie świętego Pustelnika z Egiptu. Przez bogate dziedzictwo duchowe Zakonu Paulinów wciąż przywoływana jest postać św. Pawła z Teb. Często spotykamy pytanie: Jaki jest związek paulinów ze św. Pawłem Pierwszym Pustelnikiem?
CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję