W Szklarskiej Porębie tradycyjnie na początku roku odbywa się spotkanie ludzi gór gromadzące osoby, które łączy wspólna pasja i praca związane z okalającymi Szklarską Porębę Karkonoszami i Górami Izerskimi.
Tradycją spotkań jest wręczanie prestiżowej nagrody miasta Ducha Gór. Laureat otrzymuje dyplom i statuetkę. Statuetka autorstwa Grzegorza Pawłowskiego wykonana jest z metalu na wzór najstarszego wizerunku Ducha Gór, pochodzącego z 1561 r. Liczyrzepa stoi na nieociosanym granicie wydobywanym z naszych gór.
Przyznawana raz w roku przez kapitułę, której przewodniczy burmistrz, ma wyróżniać osoby, stowarzyszenia bądź instytucje, które szczególnie przyczyniły się do promocji naszego miasta w kraju i na świecie. Do tej pory trafiła do Juliana Gozdowskiego – komandora Biegu Piastów, Juliusza Naumowicza – założyciela i wielkiego mistrza Sudeckiego Bractwa Walońskiego, Marka Niedźwieckiego – dziennikarza muzycznego i prezentera Programu III Polskiego Radia. W minionym zaś roku nagroda trafiła do rąk bp. Stefana Cichego, miłośnika Szklarskiej Poręby i jej oddanego promotora.
Tegorocznego laureata nagrody poznaliśmy 12 stycznia. W niepowtarzalnej atmosferze szałasu „Sielanka” państwa Sieleckich przy schronisku „Kamieńczyk” spotkało się 100 osób. Śpiewano kolędy, była także modlitwa za ludzi gór i błogosławieństwo Biskupa Seniora. Ksiądz Biskup życzył biesiadnikom dużo czasu: dla Boga, bliskich i siebie. Bo teraz, gdy jest na emeryturze, widzi jak bardzo brakuje mu czasu. Wyjaśnił też powód występowania w kurtce ratownika GOPR. Otóż Karkonoska Grupa GOPR wybrała go na swojego duchowego opiekuna i honorowego ratownika.
Następnie wybrzmiało nazwisko laureata nagrody, którym został Zygmunt Trylański. Laudację wygłosił burmistrz miasta: – Podczas 9. Spotkania Ludzi Gór odznaczamy najwyższym wyróżnieniem Miasta Szklarska Poręba artystę fotografika i przewodnika Zygmunta Trylańskiego. Od najmłodszych lat wędruje on po szlakach i bezdrożach, uwieczniając wszystko obiektywem aparatu fotograficznego. Sam ponoć nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, co w jego życiu było pierwsze – fotografia czy przewodnictwo. Zawodowiec i pasjonat. Jest wszędzie tam, gdzie coś się dzieje: na imprezach, zawodach, jubileuszach, szlakach i ulicach. Jest też tam, gdzie dla innych nic się nie dzieje. Od 45 lat jest związany ze Szklarską Porębą, Karkonoszami i Górami Izerskimi. Chwyta magię gór bystrym okiem, uwiecznia w obiektywie aparatu i prezentuje na wystawach i w galeriach. Jego zdjęcia sprawiają, że piękno naszych gór dociera do wielu odbiorców. Fotografią rozsławił Szklarską Porębę na całym świecie. Zygmunt Trylański to charyzmatyczna postać. Utalentowany artysta, należy do elity fotografików.
Królestwo Boże zawsze zmagać się będzie ze złem, podobnym do uporczywego, trującego pasożyta. Zmaganie to trwa nie tylko w świecie zewnętrznym, ale i wewnątrz wspólnoty chrześcijańskiej, a także w sercu każdego człowieka. Życie chrześcijanina i wspólnoty chrześcijańskiej jest polem nieustannej walki: tam, gdzie Pan troskliwie zasiewa dobro, przeciwnik podstępnie rozsiewa zło. Należy zatem stale pamiętać, że znajdujemy się w zasięgu działania dwóch siewców i że jesteśmy nieustannie obsiewani dwojakim ziarnem: życiodajnym słowem Jezusa, które przynosi owoc obfity, gdy słuchamy go i je pojmujemy, oraz nasieniem demona, które jest wrzucane do naszych serc i pomiędzy nas, gdy przestajemy czuwać i zmagać się z pokusą duchowego lenistwa. Rzeczą niezwykle wymowną jest to, że w swoim wyjaśnieniu przypowieści Jezus utożsamia dobre i złe nasienie odpowiednio z synami królestwa i synami Złego. Płyną stąd dwa wnioski. Po pierwsze, stajemy się tym, czym się karmimy, czym pozwalamy się „obsiewać”. Po drugie: w miarę, jak zakorzenia się w nas i dojrzewa zasiane dobro czy zło, sami stajemy się nasieniem, które służy pomnażaniu i rozsiewaniu tego, co w nas zamieszkało. Stąd ogromna odpowiedzialność za zawartość naszego własnego umysłu i serca, ale też i za braci obok nas, którzy podlegają naszemu wpływowi: dobremu lub złemu! Nieustannie będzie też wracać do nas pokusa dążenia do wykorzeniania zła w Kościele i w świecie natychmiast i na własną rękę. Ileż cierpienia rodziło w ciągu dziejów takie myślenie, gdy jedni ludzie uznawali drugich za źródło zła, szkodliwe „chwasty”, i gdy przyznawali sobie sami prawo do ich eliminacji. Trudniejszą rzeczą, której wymaga od nas Jezusa, jest zgoda na Bożą cierpliwość, by pozwolić „róść obojgu razem aż do żniwa”. Wysiłki zmierzające do zniszczenia zła wewnątrz Kościoła i stworzenia wspólnoty idealnej przynosiły w ciągu dziejów wielkie nieszczęścia wywoływane „w imię dobra”. Kościół nie jest sektą czystych! Jest w nim miejsce dla ludzi obciążonych grzechem i błądzących. Tryumf dobra nastąpi dopiero na końcu i będzie on dziełem Boga, a nie naszym! Teraz zaś jest czas cierpliwości – Boga i naszej. Na zło – nasze własne i cudze – patrzeć trzeba jako na miejsce objawienia miłosierdzia. Bóg chce, by to miłosierdzie było przyjmowane przez nas samych i udzielane innym. Zło rozpanoszone w świecie zostało przez Boga wprzęgnięte w służbę ostatecznemu zwycięstwu dobra. To właśnie tam, gdzie ono się wzmaga, objawia się jeszcze bardziej zdumiewająca natura Boga, którą jest miłosierdzie i przebaczenie, bezwarunkowe i bezgraniczne. „Gdzie wzmógł się grzech, jeszcze bardziej rozlała się łaska” (Rz 5,20). Bóg pozostawia zło, aby poprzez nie człowiek mógł poznać tę niesłychaną łaskę i sam stał się zdolny do jej przyjmowania i przekazywania innym.
W 2026 roku liturgiczna uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski będzie obchodzona 2 maja, a nie jak zwykle 3 maja. Wiąże się to z przypadającą w tym dniu V Niedzielą Wielkanocną.
W odpowiedzi na pismo abp. Tadeusza Wojdy SAC, Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski z 11 lutego 2025 roku, Dykasteria ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zezwoliła, aby w roku 2026 uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski zbiegająca się z celebracją V Niedzieli Wielkanocnej, była przeniesiona z dnia 3 maja na dzień 2 maja. Ponadto, wspomnienie świętego Atanazego, biskupa i doktora Kościoła, zostało przeniesione z 2 maja na 4 maja i jednocześnie ze wspomnieniem św. Floriana, męczennika, stały się tego dnia wspomnieniami dowolnymi.
W liturgiczną uroczystość Matki Bożej Królowej Polski, obchodzonej wyjątkowo w tym roku 2 maja, biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz przewodniczył uroczystościom odpustowym w parafii w Andrzejowie, w trakcie której do świątyni wniesione zostały relikwie św. Izydora Oracza.
Eucharystię wraz z biskupem sprawowali kapłani z dekanatu na czele z ks. Grzegorzem Stadnikiem, proboszczem parafii oraz ks. Tomaszem Lisem, dziekanem dekanatu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
