16 października 2010 r., w 32. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, bp Krzysztof Nitkiewicz otworzył muzeum poświęcone Papieżowi Polakowi przy bazylice konkatedralnej Matki Bożej Królowej Polski. Muzeum powołane zostało do istnienia 4 listopada 2009 r. Podstawę muzealnych zbiorów stanowią eksponaty gromadzone przez lata przez ks. Wilhelma Gaja-Piotrowskiego, głównego pomysłodawcy muzeum. Są również pamiątki od biskupów: Edwarda Frankowskiego i Mariana Zimałka. W tworzeniu muzeum miały swój współudział m.in.: stalowowolska parafia konkatedralna, Kapituła Stalowowolska oraz Muzeum Diecezjalne w Sandomierzu we współpracy z Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli.
Wystawa składa się z dwóch działów: papieskie nauczanie jako duchowy testament dla rodaków, ujęty w zagadnienia pod hasłami: człowiek, Ojczyzna, Kościół, rodzina, młodzież, miłość, przebaczenie, pokój, wolność, radość, dialog. Są tu fotografie i cytaty z papieskich wystąpień. Prezentowane są pamiątki osobiste związane z osobą Papieża, jak: biała sutanna z pelerynką, piuska, naczynia liturgiczne i bielizna ołtarzowa, a także talerz i widelec, których używał św. Jan Paweł II podczas obiadu w Sandomierzu 12 czerwca 1999 r. Całość uzupełniają medale i monety z całego świata upamiętniające Świętego.
Druga część ekspozycji pokazuje związki Papieża ze Stalową Wolą: poświęcenie przez metropolitę krakowskiego Karola Wojtyłę w 1973 r. nowo wybudowanego kościoła, podniesienie konkatedry do godności bazyliki mniejszej. Historia budowy i poświęcenia kościoła pojawia się w cyklu unikatowych fotografii. Muzeum posiada również pamiątki związane z wydarzeniami nadania św. Janowi Pawłowi II tytuł Honorowego Obywatela Stalowej Woli. Nie zabrakło również kalendarium życia i działalności Karola Wojtyły, rozmieszczonego na specjalnie zaprojektowanych planszach.
Muzeum Jana Pawła II mieści się przy stalowowolskiej konkatedrze przy ul. ks. Popiełuszki 4. Otwarte jest od poniedziałku do piątku w godz. 10-13 i 15-17, a w niedziele i święta w godz. 10-17. W soboty muzeum jest nieczynne.
Zdecydowaliśmy, że do ekspozycji stałej zostaną włączeni o. Maksymilian Kolbe i rodzina Ulmów. Widzimy, że istnieje taka społeczna potrzeba - poinformowało w sobotę Muzeum II Wojny Światowej. Jak dodało, postacie "zostaną zaprezentowane w sposób godny, rzetelny i zgodny z najnowszymi badaniami".
Dyrekcja muzeum, którą od kwietnia zarządza prof. Rafał Wnuk, poinformowała we wtorek o planowanych i wprowadzonych zmianach w wystawie głównej, która ma powrócić do stanu z 2017 r.; chodziło m.in. o usunięcie z wystawy portretu o. Maksymiliana Kolbego, a także wielkoformatowej fotografii rodziny Ulmów. Krytycznie do decyzji odnieśli się m.in. wicepremier, szef MON, prezes PSL Władysław Kosiniak-Kamysz oraz posłowie PiS. W piątek w Gdańsku i Warszawie odbyły się protesty przeciwko zmianom. Wzięło w nich udział kilkadziesiąt osób.
Nasza jubileuszowa wędrówka prowadzi nas teraz do łódzkich Łagiewnik, do miejsca, gdzie pośród wiekowych dębów Lasu Łagiewnickiego wznosi się barokowa świątynia Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To jedno z najstarszych i najważniejszych sanktuariów maryjnych w regionie, gdzie Maryja od wieków czczona jest jako Matka Boża Szkaplerznej, niosąca pociechę i uzdrowienie wszystkim, którzy chronią się pod Jej płaszczem.
W centralnym punkcie jednego z ołtarzy spoczywa niewielki, ale emanujący niezwykłym blaskiem obraz Matki Bożej Szkaplerznej. Jego historia sięga XVIII wieku i jest nierozerwalnie związana z cudownymi wydarzeniami, które miały tu miejsce. Maryja na tym wizerunku patrzy na nas z wielką czułością, jakby chciała zapewnić, że każdy, kto przychodzi do Niej z ufnością, zostanie wysłuchany. To tutaj, u boku Matki Szkaplerznej, pokolenia łodzian odnajdywały siłę w czasach trudnych doświadczeń, a liczne wota są świadectwem łask, jakie spływają na to miejsce – od uzdrowień fizycznych po te najcenniejsze, duchowe.
W debatach o religii regularnie powraca zarzut, że Biblia zawiera opisy przemocy, wojen i okrutnych wyroków, a więc chrześcijaństwo miałoby otwierać drogę do usprawiedliwiania zbrodni. Problem jest jednak znacznie bardziej złożony. Pytanie nie dotyczy wyłącznie starożytnych opisów wojennych, lecz także tego, czy człowiek wierzący może kiedykolwiek poprzeć przemoc, terror lub mord w imię Boga, ideologii czy „wyższego dobra”. Odpowiedź chrześcijańska wymaga spokojnego spojrzenia zarówno na całą Biblię, jak i na moralne przesłanie Ewangelii.
Jak wyjaśnia ks. dr Adrian Mętel, biblista i teolog Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pytanie o to, czy chrześcijanin może popierać zbrodnie, wydaje się mieć odpowiedź oczywistą: nie. Trudność zaczyna się jednak wtedy, gdy czytelnik otwiera Stary Testament i widzi wojny Izraela, klątwę na Amaleka, zdobycie Jerycha albo nakazy wytępienia ludów Kanaanu (por. Pwt 7,1-5; 20,16-18; Joz 6; 1 Sm 15). Czy Biblia nie tylko opisuje przemoc, ale także ją nakazuje? A jeśli naród wybrany dopuszcza się czynów, które dzisiejszy język moralny nazwie zbrodniami, czy nie osłabia to przykazania: „Nie zabijaj” (Wj 20,13; Pwt 5,17)?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
