Reklama

Rok Oskara Kolberga

Polskę całą przeszedł…

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dwusetną rocznicę urodzin Oskara Kolberga 3 czerwca br. w Krakowie zostały zorganizowane uroczystości wpisujące się w obchody trwającego właśnie Roku Oskara Kolberga. Wśród wydarzeń zaplanowanych na ten dzień znalazło się m.in. spotkanie na cmentarzu Rakowickim, przy odnowionym nagrobku wybitnego polskiego folklorysty i etnografa. Przy grobie tego niezwykle pracowitego człowieka, doceniającego XIX-wieczną polską wieś, jej tradycje i obyczaje, zebrali się m.in. przedstawiciele władz państwowych, samorządowych, instytucji kultury z Warszawy i Krakowa. Z Poznania przyjechały osoby z rodziny Oskara Kolberga, a z Radomia – uczniowie z Zespołu Szkół Muzycznych noszącego jego imię.

Przypominający postać Oskara Kolberga podkreślali olbrzymi wkład kompozytora w utrwalenie dla potomnych obrazu polskiej wsi. Zaznaczali, że z zapisów muzyki i folkloru do dzisiaj korzystają twórcy oraz badacze kultury XIX-wiecznej wsi. Przypomniano, że oddany swemu dziełu życia Kolberg miał niepolskie korzenie: jego matka była z pochodzenia Francuzką, a ojciec – Niemcem. Zauważono, że dziś zaledwie 8 proc. polskiego społeczeństwa wie, kim był Oskar Kolberg.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Zapewne z myślą o tych nieznających pioniera polskiej etnografii Muzeum Etnograficzne, we współpracy z Województwem Małopolskim, zorganizowało wiele wydarzeń przybliżających aktywność etnografa, jego działalność oraz ślady pozostawione w grodzie pod Wawelem. Dzięki temu zainteresowani mogli poznać krakowskie miejsca związane z Oskarem Kolbergiem, który u schyłku życia przeniósł się do Galicji, gdzie udało mu się pozyskać zainteresowanie Krakowskiego Towarzystwa Naukowego dla jego badań i zapewnić warunki do dalszej pracy. Zwiedzali również ekspozycję przybliżającą życie dawnych mieszkańców wsi.

Jak informowali organizatorzy (na rozdawanej ulotce), Oskar Kolberg (1814-90) to kompozytor, amator ludowych melodii, człowiek, który poświęcił życie swojej pasji. Lato spędzał na badaniach i podróżach, resztę roku – na pracy nad zebranym materiałem. Stworzył dzieło wyjątkowe – serię regionalnych monografii objętych wspólnym tytułem: „Lud, jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce”. Bardzo wiele informacji i opisów pozostawił w manuskryptach, które nadal są opracowywane. Dotychczas ukazało się 85 tomów jego prac!

Na nagrobku Oskara Kolberga znajduje się napis: „Polskę całą przeszedł, lud poznał i ukochał. Zwyczaje jego i pieśni w księgi złożył”. Tym, którzy tak bardzo wstydzą się dziś polskości, mającej przecież wiejskie korzenie, warto dać za przykład tego człowieka. Jego pracowitość, ambicje, konsekwencja w działaniu, świadomość życiowej misji zasługują na upowszechnienie we współczesnej Polsce. I na uznanie!

2014-06-24 16:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dzisiejsza Ewangelia opisuje egzorcyzm

2026-02-13 10:21

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
CZYTAJ DALEJ

Jak ks. Alojzy Orione pojmował świętość?

Niedziela Ogólnopolska 30/2008, str. 20-21

Autorstwa Bbruno z włoskiej Wikipedii/pl.wikipedia.org

Ks. Orione w czasie ataku na Polskę w 1939 r. rozłożył polską flagę na ołtarzu w sanktuarium Matki Bożej Czuwającej w Tortonie, ucałował ją i zachęcał swoich współbraci do podobnego gestu. Następnie umieścił flagę w swoim pokoju.

Gdy analizujemy historię życia człowieka otaczanego opinią świętości, budzą się refleksje dotyczące jego duchowości. Pojawiają się pytania: Co było dla niego ważne? Jakim wartościom przypisywał naczelne miejsce, a co uznawał za mniej istotne? Na ile jego świętość jest dziełem i łaską samego Stwórcy, a na ile własnym wysiłkiem i pragnieniem osobistej z Nim współpracy? Nie jest możliwa empiryczna odpowiedź na postawione wyżej pytania, natomiast realne jest przybliżenie zasad i reguł, które święty uważał za cenne, a których przestrzeganie doprowadziło do jego kanonizacji. Droga wyznaczona przez świętego, wraz z zasadami na niej obowiązującymi, jest aktualna pomimo upływu czasu. Ten uniwersalizm świętości staje się wartością argumentującą potrzebę refleksji nad duchowością świętych - w tym przypadku nad duchowością św. Alojzego Orione - założyciela zgromadzeń zakonnych: Małego Dzieła Boskiej Opatrzności i Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia.
CZYTAJ DALEJ

Polska misjonarka szefową Papieskich Dzieł Misyjnych w Urugwaju

Siostra Jolanta Elżbieta Płomińska pokieruje Papieskimi Dziełami Misyjnymi w Urugwaju. Jej nominację na pięcioletnią kadencję zatwierdził proprefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji, kard. Luis Antonio Tagle.

50-letnia misjonarka należy do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera. Ma bogate doświadczenie misyjne zdobyte w Kamerunie, Brazylii, Kenii, Eswatini i na Wyspach Zielonego Przylądka. Pracowała m.in. przy formacji misjonarzy, rodzin i młodzieży. W latach 2014-2017 polska klawerianka była formatorką młodych sióstr, a od 2017 do 2021 r. dyrektorem Kolegium Mater Ecclesiae podlegającego Dykasterii ds. Ewangelizacji. Od 2022 r. jest przełożoną wspólnoty w Montevideo, a od 2023 r. należy do zespołu misyjnego archidiecezji i krajowego zespołu misyjnego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję