12 grudnia ub.r. parafia pw. św. Antoniego Padewskiego w Lipinkach Łużyckich pożegnała długoletniego proboszcza ks. Feliksa Jemiołę, który przeszedł na emeryturę oraz ks. wikariusza Sławomira Strzyżykowskiego.
Ksiądz Proboszcz przez okres prawie czterdziestu lat przeżywał wraz z wiernymi wszystkie dobre i tragiczne chwile w życiu parafii i kraju. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych był szykanowany przez władze komunistyczne. Z powodu bezkompromisowej postawy, nieustępliwości w walce o dobro Kościoła stawał przed komunistycznymi sądami. Był poniżany przez lokalnych urzędników państwowych i partyjnych. Wzbudzał wówczas swoją postawą szacunek wśród parafian, podtrzymując ich przywiązanie do Kościoła. Jesteśmy pewni, że te przeżycia spowodowały pogorszenie się jego stanu zdrowia i w konsekwencji ciężką chorobę. Dzisiaj, kiedy ojczyzna jest wolna, a ta wolność ma wielu, często fałszywych ojców, należy mieć szacunek i wdzięczność dla ludzi, którzy autentycznie cierpieli i ponosili ofiary dla innych. Dlatego parafianie z Lipinek serdecznie Tobie, Księżę Proboszczu, dziękują za posługę duszpasterską. Jesteśmy wdzięczni za lata pracy i trudu w naszej wspólnocie. Zapewniamy o pamięci modlitewnej.
Pragniemy także serdecznie podziękować za posługę ks. wikariuszowi Sławomirowi Strzyżykowskiemu. Dziękujemy za pracę katechetyczną w Szkole Podstawowej i Publicznym Gimnazjum. Bóg zapłać za piękną i wspaniałą pracę z dziećmi i młodzieżą, za przygotowywanie coniedzielnej liturgii, za powstałe grupy Oazy Dzieci Bożych, ministrantów i harcerzy. Dziękujemy za formowanie rodzin w ramach spotkań Parafialnego Koła Stowarzyszenia Rodzin Katolickich.
Życzymy Wam, Drodzy Kapłani, Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Cierpliwie Słuchającej. Szczęść Boże!
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Sąd Okręgowy w Warszawie nie zgodził się w środę z kolejnymi wnioskami formalnymi obrońców oskarżonych ws. dotacji dla Fundacji Profeto m.in. o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia całego śledztwa ws. Fundacji Sprawiedliwości. Kolejne posiedzenie sądu odbędzie się 28 stycznia.
W Sądzie Okręgowym w Warszawie odbyło się w środę pierwsze posiedzenie dotyczące aktu oskarżenia wobec sześciu osób, w tym ks. Michała Olszewskiego i byłych urzędniczek Ministerstwa Sprawiedliwości. Sprawa dotyczy nieprawidłowości związanych z przekazaniem Fundacji Profeto ponad 66 mln zł z Funduszu Sprawiedliwości, mimo niespełnienia przez nią wymogów formalnych i merytorycznych.
Narodziła się dla Nieba. 9. rocznica śmierci Sługi Bożej Heleny Kmieć
2026-01-23 14:45
Materiał nadesłany przez Fundację im. Heleny Kmieć /mfs
Fundacja im. Heleny Kmieć
24 stycznia 2026 roku w Libiążu, rodzinnej miejscowości Sługi Bożej Heleny Kmieć, odbędą się obchody 9. rocznicy jej śmierci.
W parafii św. Barbary – tam, gdzie „rodziło się serce Heleny”, uczennicy–misjonarki, która z kościelnej i szkolnej ławki wyruszyła aż na krańce świata – wierni spotkają się na wspólnej modlitwie i wdzięcznej pamięci o młodej wolontariuszce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
