Reklama

Przygotowania do Aktu Zawierzenia się Jezusowi przez Maryję

2018-10-16 12:55

Na początku listopada w legnickim Sanktuarium – miejscu cudu eucharystycznego rozpoczna się przygotowaniach do Aktu Zawierzenia się Jezosowi przez Maryję wg św. Ludwika Marii Grignon de Monfort.

Najpewniejszą drogą do osiągnięcia zbawienia wiecznego jest ofiarowanie się Jezusowi Chrystusowi przez Maryję.

Zapewnił nas o tym Święty Ludwik Maria Grignon de Montfort – święty kapłan żyjący we Francji na przełomie siedemnastego i osiemnastego wieku.

Reklama

W swoim niezwykłym „Traktacie o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” pisze o wielkiej roli jaką pełni Maryja w dotarciu każdego z nas do Jezusa Chrystusa. W owym dziele czytamy: „Nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny jest drogą łatwą, krótką, doskonałą i pewną, wiodącą do zjednoczenia z Panem naszym, co stanowi doskonałość chrześcijańską. Jest ono drogą łatwą, którą Jezus Chrystus utorował sam, do nas przychodząc, i na której brak przeszkód, by do Niego dojść. Można wprawdzie osiągnąć zjednoczenie z Bogiem inną też drogą, ale wtedy nie obędzie się bez liczniejszych krzyży, ciężkich umartwień i o wiele większych przeszkód, trudnych do przezwyciężenia. Dusza przechodzi wówczas przez ciemne noce, przez walki i nadzwyczajne cierpienia, przez urwiska, przez ciernie i straszne pustkowia. Droga Maryi zaś jest łagodniejsza i spokojniejsza”.

Św. Ludwik Grignion de Montfort był gorliwym propagatorem praktyki oddawania się Maryi w niewolę miłości. „Żyjąc w poddaństwie i w zależności od Maryi, w krótkim czasie postąpimy dalej, aniżeli przez całe lata żyjąc w samowoli i opierając się na własnych siłach”. Konsekracja wg św. Ludwika Marii Grignion de Montfort to poświęcenie się Bogu jak Maryja, poprzez Maryję, z Maryją i w Niepokalanym Sercu Maryi, jako niewolnik Maryi - z miłości.

„Nabożeństwo to wiernie praktykowane jest doskonałym sposobem, by wartość wszystkich naszych dobrych czynów została obrócona na największą chwałę Bożą. Nikt prawie nie działa w tym szlachetnym celu, choć wszyscy jesteśmy do tego zobowiązani. Jedni bowiem po prostu nie wiedzą, na czym polega najwyższa chwała Boża; inni zaś wcale jej nie pragną. Natomiast Najświętsza Maryja Panna, której oddajemy wartość i zasługę naszych dobrych uczynków, wie doskonale, jak szukać owej chwały”.

„Najświętsza Maryja Panna jest Matką pełną łagodności i miłosierdzia, której nikt nie zdoła prześcignąć w miłości i hojności. Gdy Ona widzi, że ktoś oddaje się Jej całkowicie, by Ją czcić i Jej służyć, ogołacając się ze wszystkiego, co mu najdroższe, by Ją tym przyozdobić – również i Maryja oddaje się całkowicie i w sposób niewysłowiony temu, kto Jej oddaje wszystko. Zanurza go w morzu swych łask; przyozdabia go swymi zasługami; wspiera go swoją potęgą; oświeca go swym światłem; napełnia swoją miłością; udziela mu swych cnót: pokory, wiary, czystości itd.”

Akt oddania siebie Maryi podejmowali papieże, teologowie, m.in. św. Pius X, Benedykt XV i Pius XI, Stefan kardynał Wyszyński oraz św. Jan Paweł II, który w swoim herbie umieścił zawierzenie Bogurodzicy: „Totus Tuus” - „Cały Twój”, zaczerpnięte z pism św. Ludwika de Montfort.

Aby w pełni zrozumieć na czym polega niewolnictwo Maryi, warto podjąć się wymagających, lecz niezwykle obfitujących w owoce duchowe 33- dniowych przygotowań. W trakcie ich trwania staramy się uwolnić samego siebie od ducha świata, poznać samego siebie, poznać Najświętszą Dziewicę i Jezusa Chrystusa.

W najbliższym czasie przygotowania odbędą się w Sanktuarium pw. Św. Jacka w Legnicy – miejscu cudy eucharystycznego.

Osoby zainteresowane całkowitym oddaniem się Chrystusowi i dla Chrystusa, z miłości, w Niepokalanym Sercu Maryi wg św. Ludwika Marii Grignion de Montfort i przystąpieniem do Aktu Ofiarowania się Jezusowi Chrystusowi przez Maryję wg św. Ludwika M. Grignion de Montfort podczas Eucharystii w kościele św. Jacka w Legnicy, prosimy o kontakt

z Proboszczem Parafii pw. Św. Jacka w Legnicy ks. Andrzejem Ziombrą - nr tel: 76 854 74 49 wew. 10 lub przesłanie swojego zgłoszenia na adres e-mail: jacek.legnica@gmail.com

Harmonogram przygotowania:

4 listopada, godz. 18.00 - Ofiara Mszy św. i spotkanie organizacyjne

5 listopada rozpoczęcie 33- dniowego przygotowania

9 listopada godz. 18.00 – Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

16 listopada, godz. 18.00 - Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

23 listopada, godz. 18.00 - Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

30 listopada, godz. 18.00 - Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

6 grudnia, godz. 18.00 - Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

7 grudnia, godz. 18.00 - Ofiara Mszy Św. I spotkanie formacyjne dla wszystkich

8 grudnia, godz. 18.00 - Aktu Ofiarowania się Jezusowi Chrystusowi przez Maryję

Tagi:
zawierzenie

Reklama

Dwie korony dla Niepokalanej

2018-08-21 12:27

Artur Stelmasiak
Edycja warszawska 34/2018, str. V

Ludzie z całej Polski przybywali do Niepokalanowa, by pod opiekę Matki Bożej Niepokalanej oddać swoje życie, rodzinę, pracę, powołanie i Ojczyznę

Artur Stelmasiak
W procesji z kaplicy św. Maksymiliana do bazyliki w Niepokalanowie niesiono dwie korony – białą i czerwoną

Nabożeństwa, podczas których można było oddać się pod opiekę Matki Bożej, odbywały się codziennie przez 17 dni. Modlitewny maraton jest odpowiedzią na prośbę wyrażoną podczas objawień w Fatimie, by Sercu Niepokalanej zostały zawierzone nie tylko wszelkie sprawy osobiste, ale też polityczne. – Ważne jest, byśmy zawierzali i oddawali pod opiekę Niepokalanej każdą sferę naszego życia. Ona wówczas wprowadza do niego ład Boży, czyli ustawia wszystko na właściwe miejsce – mówi „Niedzieli” o. Mirosław Kopczyński, pomysłodawca i animator Wielkiego Zawierzenia w Niepokalanowie.

W tym roku, tak samo jak w ubiegłym, Wielkiemu Zawierzeniu towarzyszyła figura Matki Bożej Fatimskiej poświęcona przez papieża Pawła VI. Figura na co dzień znajduje się w klasztornej kaplicy nad refektarzem. Na czas zawierzenia została przeniesiona do bazyliki i przed nią uczestnicy składają swoje intencje.

Maksymilian dla rodziny

Punktem kulminacyjnym modlitewnego maratonu była uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz wspomnienie liturgiczne św. Maksymiliana Marii Kolbego.

Wieczorne uroczystości rozpoczęły się w kaplicy św. Maksymiliana, w której przed II wojną światową modlił się założyciel Niepokalanowa ze swoimi współbraćmi. Z tego miejsca wyruszyła procesja ojców, braci, sióstr zakonnych oraz pielgrzymów do bazyliki. Na czele niesiono dwie korony – białą i czerwoną. Po drodze procesja zatrzymała się przed budynkiem z celą św. Maksymiliana, skąd wyprowadzono jego relikwie, które wniesiono uroczyście do bazyliki. – Biała korona oznacza czystość św. Maksymiliana, a czerwona jego męczeństwo. Idziemy razem z nim, by oddać mu cześć, ale także uczyć się od niego, jak naśladować Jezusa i Niepokalaną – tłumaczył o. Grzegorz Maria Szymanik, gwardian Niepokalanowa.

Podczas Mszy św. przed relikwiami św. Maksymiliana było wiele dzieci. Jedne spały, inne biegały i raczkowały po bazylice, by na swój sposób oddać się pod opiekę Niepokalanej. Liturgiczne wspomnienie świętego od dwóch lat jest związane z Zawierzeniem Rodzin. – Św. Maksymilian oddając życie za ojca rodziny Franciszka Gajowniczka, oddał życie także za jego rodzinę. Dlatego dziś, gdy wspominamy śmierć św. Maksymiliana, który całe swoje życie zawierzył Niepokalanej, jest także zawierzeniem rodzin – mówił podczas homilii ks. Marek Siwicki TChr.

Z zawierzenia w dziękczynienie

W dniu odpustu św. Maksymilian, do Niepokalanowa dotarła także piesza pielgrzymka z Pabianic. Pątnicy szli przez 4 dni spod rodzinnej parafii Rajmunda Kolbego do Teresina, gdzie jako franciszkanin założył Miasto Maryi. W tym roku pieszo przyszło 130 osób.

Wśród pątników, którzy modlili sie tego dnia w Niepokalanowie, nie brakowało osób, które przybyły do tego miejsca indywidualnie i oczywiście całych rodzin. – W czasie tegorocznego zawierzenia często odwiedzamy Niepokalanów. Przyjeżdżamy tu z mężem i trójką dzieci nawet kilka razy w tygodniu, bo przyciąga nas Matka Boża – mówi Jolanta Wierzbicka z Grodziska Mazowieckiego, która przyjechała na Zawierzenie Rodzin z mężem i trójką dzieci. – Niepokalanów to miejsce naszej Matki i warto je odwiedzać, by podładować się duchowo. Pielgrzymowałem tu od maleńkiego, a teraz chcę nauczyć tego dobrego zwyczaju także swoje dzieci. One muszą się nauczyć żyć wiarą, ale także, gdzie szukać pomocy, gdy będą miały kłopoty i problemy – dodaje Bogusław Wierzbicki.

W bazylice wierni czuwali do późna w nocy przed Najświętszym Sakramentem. Wśród nich były całe rodziny z dziećmi śpiącymi na karimatach. Najwytrwalsi czuwali całą noc, by na modlitwie dotrwać do Wniebowzięcia Najświątszej Maryi Panny. Można powiedzieć, że ta uroczystość była kulminacją Wielkiego Zawierzenia, po których prośby zmieniły się w dziękczynienie. – Po 15 sierpnia dziękujemy Bogu za Jego miłość, za Jego akt stworzenia, za zbawienie w Kościele, za powołanie i za naszą Matkę Maryję – mówi o. Mirosław Kopczyński.

Charyzmat św. Maksymiliana

W tym roku odbyła się już druga edycja Wielkiego Zawierzenia, które w 2017 r. było związane z 100. rocznicą objawień fatimskich. – Postanowiliśmy kontynuować Zawierzenie, bo ludzie tego potrzebują. To takie wakacyjne rekolekcje dla każdego, gdzie można spotkać Pana Boga i Jego Matkę – tłumaczy o. Mirosław Kopczyński.

Franciszkanie z Niepokalanowa szukają i odnajdują charyzmat św. Maksymiliana we współczesnych czasach. Ich założyciel całe życie poświęcił dla ewangelizacji. – Poświęcenie, oddanie i zawierzenie różnych osób, miejsc, instytucji i ojczyzny jest odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej. Jeżeli będziemy się modlili i wypełniali Jej wolę, to świat będzie inny i o wiele lepszy – podkreśla o. Kopczyński. – Na świecie widzę dużo chaosu i bałaganu moralnego, a wszędzie tam, gdzie zaprosimy Matkę Boga, przychodzi ład i pokój.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Oświadcznie kard. Dziwisza ws. opinii o opieszałości Jana Pawła II w reakcji na przestępstwa seksualne

2019-03-20 14:29

md / Kraków (KAI)

Pojawiające się opinie, że Jan Paweł II był opieszały w kierowaniu odpowiedzią Kościoła na wykorzystywanie seksualne małoletnich przez niektórych duchownych, są krzywdzące i przeczą im historyczne fakty – podkreśla kard. Stanisław Dziwisz w przekazanym KAI oświadczeniu.

Archidiecezja Krakowska

Publikujemy treść oświadczenia:

Jan Paweł II jako papież nie zastępował biskupów w poszczególnych krajach w ich odpowiedzialności. Obserwując życie lokalnych Kościołów widział, jak sobie radzą z pojawiającymi się problemami. Gdy to było konieczne, przychodził im z pomocą, często z własnej inicjatywy. Robił to również na prośbę lokalnych episkopatów.

Właśnie w taki sposób reagował na kryzys dotyczący wykorzystywania seksualnego małoletnich. Gdy w latach 80-tych ubiegłego wieku kryzys ten zaczął fermentować w Kościele w Stanach Zjednoczonych, Papież najpierw obserwował poczynania episkopatu USA, a gdy doszedł do wniosku, że potrzebne mu są nowe narzędzia do walki z tymi przestępstwami, wyposażył przełożonych kościelnych w nowe uprawnienia. Były one dla biskupów jednoznacznym wskazaniem kierunku, w jakim powinna zmierzać ich walka. Wystarczy przypomnieć, że w 1994 r. Jan Paweł II wydał indult dla Stanów Zjednoczonych, a dwa lata później – dla Kościoła w Irlandii, zatwierdzając politykę znaną pod nazwą „zero tolerancji”. Papież był wstrząśnięty. Nie zamierzał tolerować przestępstw pedofilii w Kościele i wydał im walkę.

Gdy okazało się, że lokalne episkopaty i przełożeni zakonni wciąż nie radzą sobie z problemem, a kryzys się rozlewa na inne kraje, uznał, że nie dotyczy on tylko świata anglosaskiego, ale ma charakter globalny.

Wiemy, że w 2002 r. doszło w Stanach Zjednoczonych do fali ujawnień, jaką wywołały publikacje znane wszystkim pod nazwą „Spotlight”. Nie wszyscy jednak pamiętają, że na rok przed tymi wydarzeniami, w maju 2001 r., z inicjatywy Ojca Świętego został ogłoszony dokument „Sacramentorum sanctitatis tutela” (O ochronie świętości sakramentów). Wtedy również Papież promulgował normy „O najcięższych przestępstwach”. Znamy przełomowe znaczenie tego aktu prawnego. Jan Paweł II zarezerwował wszystkie przestępstwa seksualne na małoletnich przed 18. rokiem życia, popełnione przez duchownych, jurysdykcji trybunału apostolskiego Kongregacji Nauki Wiary. Zobowiązał też każdego biskupa i wyższego przełożonego zakonnego do zgłaszania do tej Kongregacji wszystkich takich przestępstw, których prawdopodobieństwo zostało potwierdzone w dochodzeniu wstępnym, przewidzianym przez Kodeks Prawa Kanonicznego. Dalsze postępowanie toczyło się odtąd pod kontrolą trybunału apostolskiego.

Analizę kryzysu Jan Paweł II przedstawił w kwietniu 2002 r. kardynałom amerykańskim, którzy zostali wezwani do Watykanu po publikacji „Spotlight”. Dzięki jasnym zasadom, które wskazał Papież, skala nadużyć w Stanach zmniejszyła się. Do dziś ta analiza jest punktem odniesienia dla wszystkich, którzy wydali walkę przestępstwom wykorzystywania seksualnego małoletnich, popełnianym przez duchownych. Pomaga zdiagnozować kryzys i wskazać kierunek wyjścia z niego. Świadczy o tym watykański szczyt, zwołany przez papieża Franciszka, który w walce z tym problemem zdecydowanie kontynuuje drogę swoich poprzedników.

Na koniec muszę się odnieść do sprawy Maciela Delgollado. Janowi Pawłowi II przypisywane jest krycie jego przestępczej działalności. Fakty przemawiają zdecydowanie inaczej. Przypomnę tylko, że Kongregacja Nauki Wiary rozpoczęła dochodzenie w sprawie oskarżeń jeszcze za pontyfikatu Jana Pawła II, a konkretnie w grudniu 2004 r. Wówczas to wysłano ówczesnego promotora sprawiedliwości, a dziś arcybiskupa, Charlesa Sciclunę z drugim prawnikiem do Meksyku i Stanów Zjednoczonych, by przeprowadzili konieczne w tej sprawie czynności. Tylko za wiedzą i aprobatą Jana Pawła II mogła zostać podjęta decyzja o wszczęciu tego dochodzenia. Nie zostało one przerwane nawet na czas sede vacante po śmierci Jana Pawła II i dlatego mogło zostać zakończone wyrokiem na początku pontyfikatu Benedykta XVI.

kard. Stanisław Dziwisz arcybiskup senior archidiecezji krakowskiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Czaja: Z całego serca przepraszam

2019-03-21 19:58

Drogi Panie Dariuszu,

Eliza Bartkiewicz/episkopat.pl

zwracam się do Pana tą drogą, ponieważ nie mam innej możliwości, a chcę się odnieść do słów Pana, które za pośrednictwem mediów skierował Pan w moją stronę.

Mój sekretarz i zarazem rzecznik Kurii Diecezji Opolskiej, ks. Joachim Kobienia wyjaśnił kolejny raz niektóre kwestie poruszone w Pana wypowiedzi. Mógłbym i ja, jeszcze coś dodać, ale nie to jest moim zamiarem.

Gorzkie słowa, jakie Pan skierował, wraz z mamą, w moją stronę, staram się zrozumieć i odczytuję je jako wyraz ogromnego bólu i cierpienia, i wielkiej traumy, które są pochodną straszliwego czynu pedofilii, którego dopuścił się wobec Pana, ks. Mariusz. Do tego doszły jeszcze rany związane z sytuacją w parafii, zwłaszcza niezrozumiała dla Pana modlitwa o zdrowie dla sprawcy. Chodzi o sytuację, która powstała jako nieprzewidziany rezultat obranej drogi dyskrecji, którą w dobrej wierze podjąłem, na prośbę Pana mamy. Jest mi bardzo przykro z tego powodu!

Z całego serca przepraszam Pana, podobnie jak w naszym pierwszym spotkaniu i w liście pasterskim, za to, czego dopuścił się wobec Pana ks. Mariusz. Przepraszam za wielką krzywdę, którą Panu wyrządził dopuszczając się przestępstwa pedofilii. Przykro mi też, że podjęta droga dyskrecji przysporzyła Panu, jeszcze więcej bólu i cierpienia.

Panie Dariuszu, boleję także bardzo nad stanem Pańskiego zdrowia i zarówno Panu, jak i mamie, oferuję konieczne wsparcie dla powrotu do pełni sił.

Szkoda, że odwołał Pan spotkanie, o które Pan prosił w środę popielcową. Być może udałoby się uniknąć tego wielkiego napięcia, które powstało. Ufam jednak, że Pan zachce się ze mną spotkać. Zawsze jestem gotów na takie spotkanie, w czasie którego mógłbym jeszcze raz, bardzo osobiście, Pana przeprosić. Niech Pan Bóg ma Pana w szczególnej opiece i uzdrowi wszelkie rany.

+ biskup Andrzej Czaja

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem