Reklama

Młodzież salezjańska spotkała się w Lubinie

2018-10-10 11:21

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 41/2018, str. V

Monika Łukaszów
Młodzież uczestnicząca w modlitwie

Spotkanie Młodzieży Szkół Salezjańskich Inspektorii Wrocławskiej tym razem odbyło się w Lubinie. W spotkaniu uczestniczyło blisko 170 uczniów m.in. z Poznania, Wrocławia, Tarnowskich Gór i Lubina. Przez 2 dni salezjańska młodzież nie tylko uczestniczyła we wspólnych Mszach św. i modlitwach, ale także brała udział we wspólnej zabawie i rozgrywkach sportowych, które rozegrano m.in. w: piłce nożnej, siatkówce i unihokeju.

– Jako salezjanie prowadzimy działalność obejmującą dzieci i młodzież. Do tej pory organizowaliśmy osobne spotkania dla służby liturgicznej z naszych parafii, spotkania młodzieży skupionej w oratoriach i dla młodzieży z naszych klubów sportowych. Z czasem jednak postanowiliśmy, że chcemy, aby wspólnie spotkała się także młodzież z naszych szkół. I tak się stało. Na pierwszym spotkaniu było nas niewiele osób, byli to jedynie przedstawiciele naszych szkół. Jednak z roku na rok takie spotkania cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Tegoroczny zjazd w Lubinie to już piąte takie spotkanie. Przyjechało ponad 120 osób, a licząc z nami, jest nas w sumie 170 – mówi ks. Mariusz Jeżewicz SDB, dyrektor lubińskiego Liceum im. ks. Jana Bosko.

W planie zjazdu znalazło się też spotkanie przedstawicieli samorządów uczniowskich poszczególnych placówek, podczas którego młodzi mieli okazję zapoznać się z działalnością innych szkół salezjańskich, a także wymienić się pomysłami i doświadczeniami.

Reklama

– Bycie uczniem salezjańskiej szkoły to ogromny zaszczyt – mówią uczniowie, którzy przyjechali z Tarnowskich Gór. – Dostać się do tej placówki wcale nie jest łatwo. Szkoła uczy, wychowuje i utrzymuje bardzo wysoki poziom.

Z Poznania przyjechał m.in. Adam, który uczestniczy w zjeździe, aby jak mówi, poczuć ten salezjański klimat i dowiedzieć się, jak wygląda nauka w innych salezjańskich szkołach. Nie ukrywa też, że biorąc udział w rozgrywkach sportowych, do Poznania zamierza wrócić z pucharem.

Zosia z Wrocławia, która kolejny już raz uczestniczy w takim spotkaniu, mówi, że bardzo lubi przyjeżdżać na takie zjazdy i spotykać osoby z poprzednich lat. – Tutaj można nawiązywać nowe znajomości i przyjaźnie – dodaje. Wraz z grupą 32 młodych ludzi z Wrocławia przyjechał ks. Tomasz Hawrylewicz, który od 3 lat bierze udział w spotkaniach młodzieży salezjańskiej. – Takie spotkanie to ciekawe doświadczenie ludzi młodych, którzy przyjeżdżają w duchu ks. Bosko. Jest to okazja, żeby poznać innych, zafascynować się jego radością, pasją, oraz żeby służyć innym. Rozpoznawać w nich obecność Pana Boga. Nie nastawiamy się na miejsca na podium – dodaje ks. Tomasz – Dla nas sukcesem jest samo spotkanie, bo wydaje się nam, że najważniejsze jest uczestnictwo i bycie razem.

Tagi:
młodzież

Reklama

Europejskie Forum Młodzieży w 2020 roku w Krakowie

2019-03-12 18:01

ts (KAI) / Sankt Gallen

Przez cztery dni w październiku 2020 roku w Krakowie obradować będzie Europejskie Forum Młodzieży. Podczas spotkania organizowanego przez Radę Europejskich Konferencji Biskupów CCEE w dniach 20-23 października 2020 przedyskutowane będą dalsze impulsy wynikające z ubiegłorocznego Synodu Biskupów poświęconego problematyce młodzieży oraz Światowego Dnia Młodzieży, który odbył się w styczniu br. w Panamie. Omówione też będą konsekwencje papieskiej adhortacji po synodzie biskupów poświęconym młodzieży, która zostanie ogłoszona 25 marca, poinformował 12 marca sekretariat CCEE.

Bożena Sztajner

Według tej informacji na miejsce i czas sympozjum młodzieży został wybrany celowo Kraków, ponieważ będzie to rok 100. rocznicy urodzin papieża Jana Pawła II (18.05.1920) oraz liturgiczne wspomnienie św. Jana Pawła II (22 października). W spotkaniu będą uczestniczyć młodzi chrześcijanie, przedstawiciele Kościołów oraz zaproszeni do udziału specjaliści z różnych dziedzin z całej Europy.

W ubiegłym tygodniu w Rzymie odbyło się spotkanie ponad 50 przedstawicieli duszpasterstwa młodzieży i studentów. Dyskutowano tam m.in. o pierwszych efektach synodu biskupów, który na temat młodzieży obradował w Watykanie w dniach 3-28 października 2018. Centralnym tematem były formy i możliwości towarzyszenia młodym ludziom w ważnych decyzjach życiowych.

Ponadto w dniach 18-22 czerwca Watykan planuje „posynodalne” międzynarodowe Forum Młodzieży. Mają w nim uczestniczyć delegaci krajowych Konferencji biskupów, wspólnot duchowych oraz organizacji i ruchów kościelnych, jak informowała jeszcze na początku roku Dykasteria ds. Integralnego Rozwoju Człowieka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dlaczego data Wielkanocy jest zmienna

Ks. Józef Dębiński
Edycja włocławska 16/2003

Sashkin/pl.fotolia.com

Wielkanoc jest świętem ruchomym, którego data wielokrotnie była przedmiotem sporu. Obecnie przyjmuje się, że to święto przypada w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, tj. po 21 marca.
Niejakim problemem przy ustaleniu daty Wielkanocy jest różnica w dacie ukrzyżowania Chrystusa podana w Ewangeliach synoptycznych (św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza) i w Ewangelii św. Jana. Różnica ta spowodowana jest żydowskim systemem liczenia dnia, czyli od zachodu do zachodu słońca. Stąd pytanie, jak powinien być zaliczony wieczór 14. nizan. Obydwa ujęcia miały swoich zwolenników. Kościoły wschodnie opowiadały się za dniem 14., a zachodnie - za 15. Kwestia ta została w końcu rozstrzygnięta na pierwszym soborze ekumenicznym w Nicei (Turcja) w 325 r., gdzie przyjęto oficjalnie datę 15.
Zgodnie z kalendarzem żydowskim i przekazami Ewangelii, Chrystus został ukrzyżowany 14. nizan, a zmartwychwstał w niedzielę po 14. nizan. Tę praktykę za św. Janem Apostołem przyjął Kościół w Małej Azji i obchodził uroczystości wielkanocne w dwa dni po 14. nizan. Zwolenników takiego terminu Świąt Wielkanocnych nazywano kwartodecymanami.
Praktyka Kościoła na Zachodzie była inna. Uroczystości wielkanocne obchodzono w niedzielę po 14. nizan, natomiast pamiątkę śmierci Chrystusa czczono w piątek przed niedzielą. Należy zauważyć, iż Kościoły małoazjatyckie, podkreślając dogmatyczny punkt widzenia, obchodziły dzień śmierci Chrystusa jako dzień radości - odkupienia. Zachód zaś akcentował mocniej punkt widzenia historyczny i obchodził dzień śmierci Chrystusa jako dzień żałoby, smutku, postu.
Nie można nie wspomnieć o trzeciej grupie chrześcijan, o tzw. protopaschistach, którzy po zburzeniu Jerozolimy nie trzymali się ściśle kalendarza żydowskiego i często obchodzili uroczystości wielkanocne przed 14. nizan.
Biskup Smyrny Polikarp w 155 r. udał się do Rzymu, do papieża Aniceta, w celu ustalenia jednego terminu Świąt Wielkanocnych dla całego Kościoła. Do porozumienia jednakże nie doszło. Sprawa odżyła w 180 r., za papieża Wiktora, kiedy opowiedziano się za niedzielnym terminem Wielkanocy. Papież polecił - pod karą ekskomuniki - przestrzegać nowo ustalonego terminu święcenia Wielkanocy. Mimo tego polecenia, metropolia efezka z biskupem Polikarpem na czele trzymała się nadal praktyki 14. nizan. Zanosiło się nawet na schizmę, ale nie doszło do niej dzięki zabiegom św. Ireneusza, biskupa Lyonu.
Dopiero na I soborze powszechnym w Nicei (325 r.) przyjęto dla całego Kościoła praktykę rzymską. Uchwały Soboru nie zlikwidowały jednak różnic pomiędzy Kościołami wschodnimi i zachodnimi. Należy pamiętać, że Rzym i Aleksandria używały odmiennych metod obliczania daty. Metoda aprobowana przez Rzym zakładała zbyt wczesną datę równonocy - 18 marca, gdy tymczasem Aleksandryjczycy ustalili ją poprawnie.
By położyć kres tej dwoistości, Synod Sardycki (343 r.) podniósł na nowo kwestię dnia wielkanocnego, ustalając wspólną datę na 50 lat. Inicjatywa przetrwała jednak zaledwie kilka lat. Po raz kolejny spór próbował zażegnać cesarz Teodozjusz (346--395). Prosił biskupa aleksandryjskiego Teofilosa o wyjaśnienie różnic. W odpowiedzi biskup, opierając się na metodzie aleksandryjskiej, sporządził tabelę chronologiczną świąt Wielkanocy. Jego zaś kuzyn, św. Cyryl, kontynuując dzieło wuja, wskazał przy okazji, na czym polegał błąd metody rzymskiej. Metoda aleksandryjska uzyskała pierwszeństwo i została zaakceptowana dopiero w połowie V w.
Z polecenia archidiakona Hilarego, Wiktor z Akwitanii w 457 r. rozpoczął pracę nad pogodzeniem metody rzymskiej i aleksandryjskiej. Hilary, już jako papież, zatwierdził obliczenia Wiktora z Akwitanii i uznał je za obowiązujące w Kościele. Od tego czasu obydwa Kościoły obchodziły Wielkanoc w tym samym czasie.
Największego przełomu w zakresie ustalenia daty Wielkanocy dokonał żyjący w VI w. scytyjski mnich, Dionysius Exiguus (Mały). Stworzył on chrześcijański kalendarz, rozpoczynając rachubę lat od narodzenia Chrystusa. To nowe ujecie chronologii zapanowało w Europie na dobre w XI w., a w świecie greckim dopiero w XV w. Chcąc uzyskać datę Wielkanocy, średniowieczny chronolog znalazł tzw. złotą liczbę danego roku (tj. kolejny numer roku w 19-letnim cyklu lunarnym), a potem sprawdzał w tabelach datę pełni księżyca. Znalazłszy ją, szukał pierwszej pełni po równonocy, czyli po 21 marca. Potem sprawdzał tabelę tzw. liter niedziel, która podawała datę Niedzieli Wielkanocnej.
Również Mikołaj Kopernik, na zamku w Olsztynie, gdzie przebywał przez pięć lat, własnoręcznie wykonał tablicę astronomiczną, na której wykreślił równonoc wiosenną. Było to ważne m.in. przy ustalaniu Wielkanocy.
Po XVI-wiecznej reformie kalendarza i wprowadzeniu w 1582 r. kalendarza gregoriańskiego po raz kolejny rozeszły się drogi Wschodu i Zachodu. Niedokładność kalendarza juliańskiego spowodowała przesunięcie względem rzeczywistej daty wiosennej równonocy, dziś wynoszące 13 dni.
Pod koniec XX i na początku XXI w. można zauważyć tendencje do wprowadzenia stałej daty Wielkanocy. Takie propozycje przedstawiano już na forum Ligi Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dał temu też wyraz w Konstytucji o liturgii II Sobór Watykański oraz patriarcha Konstantynopola Atenagora I w wielkanocnym orędziu z 1969 r., wzywając do usuwania różnic pomiędzy Kościołami i ustalenia wspólnej daty Wielkanocy.
Spośród proponowanych stałych dat sugerowana jest najczęściej druga niedziela Wielkanocy, co pokrywałoby się z ogólnym trendem ustaleń daty śmierci Chrystusa na dzień 3 kwietnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Czaja: Z całego serca przepraszam

2019-03-21 19:58

Drogi Panie Dariuszu,

Eliza Bartkiewicz/episkopat.pl

zwracam się do Pana tą drogą, ponieważ nie mam innej możliwości, a chcę się odnieść do słów Pana, które za pośrednictwem mediów skierował Pan w moją stronę.

Mój sekretarz i zarazem rzecznik Kurii Diecezji Opolskiej, ks. Joachim Kobienia wyjaśnił kolejny raz niektóre kwestie poruszone w Pana wypowiedzi. Mógłbym i ja, jeszcze coś dodać, ale nie to jest moim zamiarem.

Gorzkie słowa, jakie Pan skierował, wraz z mamą, w moją stronę, staram się zrozumieć i odczytuję je jako wyraz ogromnego bólu i cierpienia, i wielkiej traumy, które są pochodną straszliwego czynu pedofilii, którego dopuścił się wobec Pana, ks. Mariusz. Do tego doszły jeszcze rany związane z sytuacją w parafii, zwłaszcza niezrozumiała dla Pana modlitwa o zdrowie dla sprawcy. Chodzi o sytuację, która powstała jako nieprzewidziany rezultat obranej drogi dyskrecji, którą w dobrej wierze podjąłem, na prośbę Pana mamy. Jest mi bardzo przykro z tego powodu!

Z całego serca przepraszam Pana, podobnie jak w naszym pierwszym spotkaniu i w liście pasterskim, za to, czego dopuścił się wobec Pana ks. Mariusz. Przepraszam za wielką krzywdę, którą Panu wyrządził dopuszczając się przestępstwa pedofilii. Przykro mi też, że podjęta droga dyskrecji przysporzyła Panu, jeszcze więcej bólu i cierpienia.

Panie Dariuszu, boleję także bardzo nad stanem Pańskiego zdrowia i zarówno Panu, jak i mamie, oferuję konieczne wsparcie dla powrotu do pełni sił.

Szkoda, że odwołał Pan spotkanie, o które Pan prosił w środę popielcową. Być może udałoby się uniknąć tego wielkiego napięcia, które powstało. Ufam jednak, że Pan zachce się ze mną spotkać. Zawsze jestem gotów na takie spotkanie, w czasie którego mógłbym jeszcze raz, bardzo osobiście, Pana przeprosić. Niech Pan Bóg ma Pana w szczególnej opiece i uzdrowi wszelkie rany.

+ biskup Andrzej Czaja

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem